Damhertenbronst Amsterdamse Waterleidingduinen 10 oktober 2011

Sommige volgers vinden het jammer dat het verhaal van de excusie niet gelijk geplaatst werd... Helaas tijdgebrek!
Maandagmiddag /avond 10 oktober samen met Henk afgereisd naar de Amsterdamse Waterleidingduinen, afgekort AWD. We zouden meegaan met een excursie de de vereniging het Edelhert had georganiseerd. Voor mij de tweede keer dat ik in dit gebied kom, in 2010 ook een keer hier geweest. Maar nu voor het eerst tijdens de damherten bronst.
Dat was zeker geslaagd en de reis van ruim 1,5 uur wel waard! Onder leiding van Jan Paulides en een boswachter van Waterned, de beheerder van het AWD hebben we een deeltje van dit gebied doorkruist.

Al vrij nadat we het terrein in gingen liepen de eerste damhinden voor ons op de weg. Wat dan als eerste opvalt; wat zijn ze toch 'mak'. Ongeveer 40 meter van ons vandaan liepen een paar hinden over de weg. Pas toen we dichterbij kwamen gingen ze er vandoor.

We kwamen met name voor de bronst. Die gaat er nogal anders aan toe in vergelijking met de edelherten die we hier meestal volgen. Een damhert maakt een mooie bronstkuil en gaat daar in liggen. Door het knörren (bij edelherten burlen) probeert hij vrouwtjes te lokken. Zodoende kwamen we heel wat (lege) bronstkuilen tegen, soms vlak langs de (afgesloten) klinkerweg. Bovenstaand spitsertje doet nog niet echt mee, maar lag wel in een bronstkuil. Helaas maakte hij geen geluid, maar bleef wel rustig liggen zodat we een foto konden maken.

Nog steeds geen geluiden gehoord. Ik was toch wel erg benieuwd. De mannetjes waren er wel, dat blijkt ui deze foto's. Prachtig wat heeft deze een dikke nek! Als we wilden konden we hem tot wel 7 meter benaderen, maar op aanraden van de boswachter niet gedaan. Maar goed, 20 meter is ook niet gek! Rustig statief neerzetten, op de zelfontspanner en maken die foto! Dit exemplaar doet zeker nog mee!

Tussendoor vertelde de boswachter het e.e.a. over het terrein. Het is ongeveer 10 bij 5 kilometer. Een gebied met best wat afwisseling; duinen, bosachtige delen, maar ook vlakten. Het damwild heeft hier vrij spel, er wordt niets afgeschoten binnen dit gebied. Dat betekent dat de populatie blijft toenemen. Ieder jaar komt er ongeveer 30% bij. Het exacte aantal damherten op dit moment weet men niet, schattingen lopen uiteen van 1500 tot 2500. De kans dat je dus wat tegenkomt is groot.
We zagen af en toe ook wel wat hinden, maar die waren toch wat 'schuwer' dan de damherten.

Dit damhert was al wat ouder, zijn gewei begint terug te zetten. De boswachter dacht niet dat hij nog actief mee kon doen met de bronst. Tot nu toe nog steeds niets gehoord. Het begon langzaamaan al wat minder licht te worden.

Totdat... Jawel, het geluid van knörrende damherten! Bijzonder geluid. Het lijkt op afstand een wild zwijn, maar. Het zijn kortere stoten, niet te vergelijken met het burlen van een edelhert. Al is dit geluid ook nog wel redelijk na te bootsen...
We kwamen in een deel waar veel herten hun bronstkuil maken. Hier waren 2 wat jongere damherten elkaar aan het bestrijden. Veel actie want de geweien kletterden tegen elkaar:

Op onderstaande foto mooi te zien hoe de heren elkaar proberen te imponeren. Naast elkaar lopend (zelfde als edelherten doen) gaan ze na welke van de 2 de sterkste is. Dat was snel over toen een ouder / sterker exemplaar ten tonele kwam. Deze beide jongere heren waren zo weg!

Het bijzondere aan de AWD is o.a. dat je gewoon van de paden af mag, dwars door de bosjes heen, naar de herten toe. Dat heeft uiteraard ook z'n nadelen. De herten worden veel verstoord door mensen die wel heel erg dichtbij komen.
Ook wij zijn de bosjes ingegaan om wat dichter bij de bronstkuilen te komen. Al hielden we een nette afstand tot de herten.

Een wat donkerder exemplaar zoals je ze op de Veluwe ook aan kan treffen. Bij ons vind je niet zoveel gespikkelde (bambie) exemplaren.

Ik wilde ook nog heel graag een hinde op de foto. Nou... een kalfje is ook wel leuk!

Al met al een mooie belevenis. Zo'n tocht van 3 uur is eigenlijk nog tekort, maar we moesten er helaas weer uit omdat de zon officieel al onder was gegaan. Ik ga graag nog een keer een hele dag struinen door dit gebied, lijkt me heerlijk. In ieder geval een aanrader voor mensen die eens wat anders willen dan een Veluws bos, lekker willen struinen, damherten willen zien die goed benaderbaar zijn en uiteraard ook de andere flora en fauna willen bekijken. Wij kwamen helaas geen vossen of vogels meer tegen...

Bijna the big five in het voorjaar!

28 april 2011 heb ik samen met een collega die ook eens mee wilde een toch gemaakt over een stukje Veluwe. Fietsen achterop de auto en gaan..! Een hele mooie ochtend meegemaakt. Ons rondje begon in Elspeet waar we vanuit de auto wat punten observeerden, dat leverde dit keer niet veel op (zeker in vergelijking met de vorige beschreven tocht), we zagen ver weg met de verrekijker 2 of 3 hinden. Daarna zijn we in een ander deel van Elspeet per fiets het bos in gegaan. Het was ook nog eens heerlijk weer, dus een mooie zonsopkomst, een prachtige combinatie.

Al vrij snel kwamen we onze eerste zwijnen tegen, overigens liepen ze ook weer langs de Nunspeterweg waar 80 gereden mag worden....
De meeste zwijnen die we tegenkwamen waren niet echt oud, waarschijnlijk overlopers. Dat je in het bos heel goed moet rondkijken (wat veel mensen niet doen) werd al snel bevestigd. Op een afstandje stond een moeflon ons te bekijken. Wij deden dat uiteraard ook:

Daarna hebben we op diverse plaatsen in het bos wat veldjes afgespeurd. M'n collega dacht nog schapen te zien..... maar dat waren bij nader inzien toch echt zwijnen.
Het viel me op dat er erg veel zwijnen waren, bijna op elk veldje liepen ze wel, maar geen grote baggen of keilers.

Zomaar een stukje van het pad af liep een klein roedeltje van 3 herten. 1 hert en 2 hinden. Heel mooi om met de verrekijker het hert met bastgewei te bekijken, helaas waren ze te snel voor het fototoestel.

Op een voor ons bekend veld hoopten we onze damherten en moeflons tegen te komen. Na een stukje voorzichtig 'bersen' konden we gehurkt achter een scherm het veld overzien. En ja hoor... onze Dama Dama en Ovis Gmelini waren aanwezig en natuurlijk nog een zwijntje....
Bij de Moeflons liepen 2 rammen en 2 ooien. Het leek mij dat het ene ooi nog niet zo oud was, misschien een ooilam van vorig jaar? Mogelijk dat een van de lezers van dit bericht dit beter kunnen aangeven?

Bovenstaande foto genomen met de zonsondergang stand, dat geeft wat warmere kleuren... Er stonden bijelkaar 5 damhinden.





Een leuk klein zwijntje... Wat zijn ze toch lief... behalve als ze je tuin komen omwroeten..

Tot slot in weer een ander deel van Elspeet een erg grote dassenburcht bekeken. Heel mooi om te zien, hierboven een van de ingangen die zo te zien gebruikt worden. Bij elkaar waren er mogelijk wel 15 tot 20 ingangen, deels niet meer in gebruik.
In datzelfde gebied stonden er spontaan (het was al kwart voor negen) enkele hinden met, naar we te laat opmerkten een geweidrager, rustig op uit het gras....

En al zie je mogelijk niets op een tocht... geniet van de schoonheid van de natuur!!

Wat zagen we? Teveel zwijnen, 11 herten, waaronder 2 geweidragers, 4 moeflons, 5 damherten, een super grote dassenburcht en waarschijnlijk een vos.... Je begrijpt.. het was super!

Winters Veluwe, Kroondomein Uddel

Bij deze het laatste bericht over de winter op de Veluwe in het jaar 2010. De laatste dagen veel in het bos geweest. Om bomen te zagen wat ik gekocht had van de gemeente maar ook voor 2 mooie wandelingen. Dinsdag alleen een rondje kroondomein bij Uddel gedaan. Bekende route. Omdat het kroondomein pas vanaf 26 december open is, hoopte ik dat het wild nog 'onbevangen' ronddartelde... Dat viel nog wel wat tegen. Alhoewel. Toen ik vanaf de parkeerplaats de weg overstak om het gebied in te gaan staken er gelijk 5 hinden het pad over en later de weg over...
Halverwege de tocht ontmoette ik nog een bijzonder iemand. Er liep een 'professionele' wildspotter compleet gecamoufleerd (nee niet in het wit). Om de 10 passen stond hij stil en tuurde door de verrekijker. Helaas was het gebied nogal leeg.... Omdat mijn looptempo vaak wat hoger ligt stond ik op het punt om 'm in te halen. Zegt-ie: 'ga je me inhalen'? Ja, was mijn korte reactie. 'Dat gaat zomaar niet, dat mag niet', antwoordde m'n collega wildspotter.. Er ging een lampje branden.... hij is zeker bang dat ik het wild voor hem wegjaag... arme vent... Ik stelde hem daarom voor om samen op te lopen (hele opgave, als je om de 10 passen een leeg veld op moet staren met je kijker....) Maar nee..... Hij draaide zich boos om en ging de andere kant op.... Bestaat er een ongeschreven regel dat........?!

Gelukkig kon ik wel genieten van de mooie omgeving, daar doet zo'n alleenheerser niets aan af...

Later op de route had ik een leukere ontmoeting... Een eind voor me liep een roedel herten met geweidrager in het bos. Helaas te ver weg voor goede foto's. Toch mooi om te zien. Iets verderop liep ik weer een man achterop. Ook deze haalde ik na een groet in. Hij vroeg of ik een roedel had gezien. Ik antwoordde bevestigend. Hij had ze ook gezien, en hoe! Omdat-ie moe was, was die even gaan zitten. Trokken er 16 herten langs 'm heen! Al spelend en dartelend, zonder dat ze hem in de gaten hadden. Werkt toch wel goed, ergens gaan zitten.... Samen met deze gezelligere collega wildspotter nog een eind samen opgelopen totdat ieder een andere kant op moest. Zo kan het dus ook! Een mooie tocht, pittig door al de sneeuw en helaas wat verstoord door houtzagende bosbouwers... Gelukkig nog wat wild ontmoet (ong. 15) en redelijk wat sporen gezien!

Vandaag de tweede tocht gemaakt. Precies de andere kant van de weg als waar ik gisteren was. Een klein deel van dat gebied had ik al een keer verkend met de collega bloggers van grofwild.blogspot.com. Vandaag met 3 broers van me op pad. Netjes om 8.45 uur het bos in... Wat was dat een mooie tocht! Niet alleen vanwege het wild, maar ook zeker vanwege de prachtige zonsopkomst, de sneeuw, het landschap en de gigantische hoeveelheid sporen. Wat zitten daar veel herten!!! Uiteindelijk een tocht gemaakt van 3 uur! Pfoei! Wat waren we ook blij dat we Google Maps op de telefoon hadden, anders waren we zeker verdwaald. Enige nadeel was dat er bospaden op staan die in de werkelijkheid er niet meer zijn... Wat doe je dan...? :-) Hieronder een fotoverslag:

Het verschil tussen het landschap en de lucht is bijna niet waar te nemen. In dit landschap, met sneeuw, zijn de herten wel erg lastig te zien. Je ziet zoveel donkere plekken...

De lucht kleurde prachtig oranje / roze, mooie pasteltinten. Het gebied kenmerkt zich door grote open vlakten met heuvels, waardoor je mooi perspectief in je foto's krijgt.

Elke keer vanaf het zelfde standpunt, maar dan met verschillende zoomstand. Vaak zie je op dit punt wel wild door het veld trekken over hun vaste wissels. Dit keer niet. Je kunt er op wachten... maar dat deden we niet. Wat denk je? Liepen we een uur later aan de andere kant van dit veld... liep er een roedel herten netjes achter elkaar aan over een uitgesleten wissel in de sneeuw....
Nog steeds dezelfde zonsopkomst, maar met andere belichting... vlammend!

Deze boom is waarschijnlijk eerst door een hert 'aangepakt' en daarna onder handen genomen door een specht...

Ik heb me verbaasd over de gigantische hoeveelheid sporen die we zagen. Kleine wissels veroorzaakt door 1 hert, maar ook wissels met 'aangestampte' sneeuw door hoge wit besneeuwde grassen, waardoor er een soort geul ontstond waar heel wat herten regelmatig gebruik van hebben gemaakt.
Wildwissel:

Je komt ook andere sporen tegen:

Of een ligkuil, prachtig onder een dennentak:

Maar gelukkig ook nog herten gezien. Bij elkaar rond de 30. De meeste op afstand, moeilijk te fotograveren, anderen wat dichter bij:

Dit roedel kwam heel mooi achter elkaar lopend het veld over. Van de ene dekking op weg naar de andere dekking. Nieuwsgierig kijkend wat wij aan het doen waren.. Geen haarscherpe foto's, maar wel een aardige indruk.
Aan de andere kant van het pad dacht ik ook weer wat te zien (dat had ik wel vaker deze ochtend, maar met al die donkere struikjes in het wit vergis je je zo):

Je ziet d'r, maar al heel snel is ze verdwenen:

Het gaat allemaal erg snel, maar een foto maken ging nog net.. Ik ben al erg blij met deze afstand foto's. Voor het eerst dat ik herten in de sneeuw kan fotograveren...

Het mooie van een wat heuvelachtig terrein is dat je plotseling voor verrassingen kunt komen te staan als je om de top van een heuveltje heen kijkt. Dat gevoel hadden wij en een kapitale geweidrager met zijn roedel ook. We keken elkaar even aan.... en het hele roedel was zo verdwenen..... Ook dat ging te snel voor m'n camera. Wel heel mooi om mee te maken...!

Bijna aan het eind van de tocht kwamen we deze damherten nog tegen:

Helaas liepen deze wel acher een raster... ondanks dat waren ze nog redelijk schuw... Eerst zagen ze ons niet, toen ik floot (koppies omhoog voor de foto) en later nog wat werd geroepen, gingen ze er vandoor.
Terwijl we hier stonden te kijken vlogen de raven over ons heen en lieten hun aparte geluid goed horen.

Volgend week hoop ik een bericht te posten over een tochtje naar het Fluitbos in Almere! Goede jaarwisseling!

ps. Dinsdagavond bij een presentatieavond geweest van Jan - Willem de Lange, mooie foto's! Bekend terrein...

  

Damherten in natuurgebied Oranjezon

Tijdens de vakantie in zeeland ben ik twee keer op bezoek geweest in het natuurgebied 'Oranjezon' bij Oostkapelle. Een prachtig gebied wat de moeite waard is om doorheen te wandelen. Via 3 uitgezette wandelroutes kun je het grootste deel van dit gebied doorkruisen.
De eerste keer (vorige week) dat ik ging, heb ik met name de blauwe route gevolgd. Hier en daar bewust van de route afgeweken. Tijdens zo'n omweg ontmoette ik dit mooie reebokje. Ik kwam hem een paar keer tegen zodat ik 'm mooi op de foto kon zetten.
Deze dag was ik rond 7 uur het gebied ingegaan, aan deze kant (rechterkant vanaf de hoofdingang) wel heel veel sporen, maar met name reeën. Toen ik het gebied bijna uitging stak er nog een damhinde over. Volgens informatie op internet en in de folder van dit gebied moeten er 80 damherten leven... met maar 1 damhert gezien viel het wel wat tegen. Maar de natuur en de wandeling (lekker heuvelachtig) was ook al genieten!

Tijdens de tweede tocht (vandaag) ben ik de rode route gevolgd. Om 6.00 stapte ik het gebied binnen. Het linkerdeel van het gebied.
Helaas was ik niet alleen (i.t.t. de vorige keer). We waren nog maar net het gebied in (bij het kanaal) of het eerste damhert stond op ons te wachten. Samen met 2 anderen naar het veld links achterin het gebied gelopen. Daar worden vaak de damherten gezien. Dat klopte, onderstaande 3 jonge damkalveren waren daar aan het spelen. Vanaf een duintop kon ik ze prachtig bekijken.

Helaas verdwenen de 3 kalfjes, waarschijnlijk omdat de andere 2 wandelaars weer verder trokken. Ik maakte ondertussen met een andere lens een paar foto's van de omgeving. Kijk ik weer naar links... komt er een hinde met kalf naar me toe lopen!! Ze zagen mij waarschijnlijk niet omdat ik boven hen stond en de wind tegen had, daarnaast kunnen ze niet zo goed kijken.... Jammer genoeg had ik m'n telelens niet erop zitten, kon er ook niet bij zonder een paar stappen te doen... Dan maar met de 18 - 70 mm lens.. helaas is die niet zo heel scherp.. Toch aardig plaatje, maar wat baal je dan!! Kon de mooiste foto tot nu toe worden!

Bewust weer van de rode route afgeweken en via de google maps verder het gebied in getrokken. Wat een mooi gebied! Zeer regelmatig kwam ik een roedel damherten tegen. Ik had daarom regelmatig de gelegenheid om foto's te maken. De meeste damherten waren redelijk schuw, maar allemaal waren ze wel erg nieuwsgierig.

Ze gingen er vaak wel vandoor, maar moesten eerst even kijken wat daar aan kwam.. Dat gaf mij de gelegenheid om wat foto's te maken.

Wat 'springen' die damherten toch mooi weg! Wat een soepele gang! Leuk om te zien dat hier donkere damherten lopen, maar ook de lichte versies (kinderboerderij versie).

Al met al vandaag ruim een kwart van de damhertenpopulatie gezien. Tijdens deze ruim 2 uur durende wandeltocht ongeveer 35 herten gezien. Op de terugweg sprongen er vaak roedels op die in de dekking lagen in de bosjes. De meeste van de damherten die ik zag waren hinden met jongen, maar 1 bok... Hoe de verdeling er uiteindelijk hier uit ziet...?

wildtocht 15 juli Gerrit Rekers

Donderdagmorgen vroeg, 15 juli met Gerrit Rekers op pad geweest. Het was een excursie waar ook mensen van de camping uit Emst mee konden gaan. Zo krijg je een gemeleerd gezelschap. Gerrit had alles goed voor elkaar; een tas vol verrekijkers die we konden gebruiken. M'n eigen verrekijker kon ik daarom in de auto laten. Hij had veel betere....

Qua wildbeleving was het redelijk rustig in het bos. Wel heb ik weer veel nieuwe en interessante plaatsen gezien waar ik nog eens naar terug moet. Tijdens de ongeveer 3 uur durende fietstocht met name rondom Gortel in de kroondomeinen gefietst. Tijdens deze tocht enkele damherten, edelherten (hinden) en zwijnen gezien. Ik ga zeker nog eens mee met Gerrit!

Vroege vogeltocht met wild (edelhert, ree, damhert) zonsopkomst, 17 april 2010

Vanmorgen weer een prachtige tocht gemaakt. Het begon al met een prachtige zonsopkomst boven de hei in combinatie met mist. Om wild te zien is het niet ideaal die mist, maar het was zeer zeker sfeervol! Zie voor veel meer sfeerfoto's de link onderaan het bericht. Fantastisch...

In het gebied Schotkamp heel wat edelherten gezien. De geweidragers (begin van nieuwe gewei is zichtbaar) in een eigen bosperceel en de hindes in een eigen bosperceel. Netjes gescheiden in roedels. Vaak zagen we 1 hert of hinde en na een poosje staan kijken, kwamen er steeds meer herten tevoorschijn. Die lagen ws. in hun dekking. Totaal rond de 25 edelherten gezien.

We kwamen onderweg ook nog een mooi reebokje tegen. Daarnaast nog en verdwaalde zwijn van een jaar of 2. De moeflons lieten zich niet zien, maar we kunnen nog 'teren' op de prachtige ervaring van een aantal weken geleden. (zie verder naar beneden in de blog).

Wat we wel redelijk hebben kunnen zien was een roedel damherten (5 /6 stuks). Helaas zijn ze zo vreselijk schuw dat ze vrij snel verdwenen waren, van een afstand heb ik nog een foto kunnen maken.

Op de terugweg stak er nog een ree de stakenbergweg over.. Dat gebeurt gewoon overdags..

Kortom een prachtige tocht waarbij we 4 soorten grofwild hebben gespot. Mooie combinate van zon, mist en wild!

http://picasaweb.google.nl/lanvanleeuwen/April2010WildochtElspeetNunspeet#