Syberische wintertocht Veluwe 2013

Syberische wintertocht 16 januari 2013.... IJselijke  temperaturen en prachtige sneeuwtaferelen... Een prachtige tocht van bijna 30 kilometer over ongerepte sneeuwpaden en dat bij -10 graden. Alleen dat is al een ervaring op zich. De kou trotseren om te genieten van natuur en wild!  

Ik was dit keer niet eens zo heel vroeg, moest eerst nog van huis uit naar de Noorderheide fietsen... pff.. Als je dan ontdekt dat je de eerste bent die daar komt.... Mooie witte besneeuwde paden met goed zichtbare prenten van veel en divers wild... Ook een wissel door de lage begroeiing heen laat een heel duidelijk donker 'spoor' achter..

Hier liepen een paar dagen eerder zeven mooie geweidragers.... Vandaag een witte, wat nevelige vlakte. Volledig 'in rust'! M'n eerste etappe zat erop: van huis naar Elspeet. Etappe 2 voert over de Noorderheide en de wouden die daaraan grenzen naar Gortel. Grotendeels onbekend terrein, maar Googlemaps helpt me prima! Hoewel het op weg naar Elspeet fiks koud was, is de temperatuur tussen de bomen (met vele lage kleding aan en in beweging op de fiets) goed te doen.

Zoals ik in mijn vorige bericht schreeft liggen er diverse waterpartijen in dit gebied. Zaterdag nog 'kaal', nu bedekt met een witte laag vocht.

Aangrenzend aan het kroondomein is er een groot stuk bos 'ingerasterd'. Deels ws voor de jonge aanplant, maar mogelijk herbergt dit gebiedje nog meer mooie verrassingen waar wij helaas alleen maar naar kunnen gissen. Normaal heb ik een hekel aan rasters, maar met zulke winterse omstandigheden geeft het ook wel mooie lijnen / diepte in foto's.
Het wild liet zich deze morgen niet zien. Niet verwonderlijk: met deze temperaturen proberen ze zich zo 'gedeist' mogelijk te houden. Iedere stap teveel kost energie. Die energie hebben ze hard nodig om zichzelf goed warm te houden naast een beperkt voedselaanbod. Hier op de Veluwe overigens geen 'Oostvaardersplassen' of 'AWD' taferelen. Er zal ongetwijfeld hier en daar een ouder of ziek dier doodgaan, maar het wild is goed bestand tegen deze kou!!

Na een mooie en pittige tocht kom ik in Gortel aan en steek door naar het gebied tussen Gortel en Epe. Zomaar ergens op een kruispunt maak ik deze 4 foto's. Naar alle windrichtingen één. Plak ze aan elkaar en je hebt een mooi panoramisch gezicht!

Voor onderstaande foto moet je je scherm, laptop, ipad of telefoon even een kwartslag naar links draaien..... Dit is een klein 'berspaadje' w.s. naar een mooie aanzit plek voor fotografen of jagers... Het leuke van dit paadje is...: dat het wild het gebruikt als wissel, een ree heeft hier gebruik van gemaakt, niets vermoedend op weg naar een klik of schot.... ;-)

Ondertussen begon mijn 3de etappe: van Gortel richting Epe.

Her en der op de Veluwe zijn nog oude wildakkers te vinden. Dit is wel een hele grote! Deze wildakkers werden vroeger goed bijgehouden zodat er voldoende gras en kruiden groeiden voor het wild. Al vele jaren worden deze 'akkers' niet bijgehouden. Hier er daar zijn weer geluiden te horen om deze wildakkers weer actiever te gaan gebruiken... Kan leuk zijn als observatiepunten..

Aan mijn benen was te voelen dat het tijd werd om naar huis te gaan. Al was het dit keer geen 'plaksneeuw', zo'n afstand fietsen ben ik niet echt meer gewend... Etappe 4 ging wat vlugger toen ik eenmaal ergens in de buurt van het 'verscholen dorp' dit vriendelijke bord tegenkwam....

'Afgepijgerd', maar voldaan kwam ik ongeveer 3 uur later weer thuis met een kleine 30 kilometer in de benen. Geen wild gezien, maar wel enorm genoten van de rust, de prenten en de mooie nieuwe plekjes die ik kon toevoegen aan m'n 'maps'.....
Een aanrader zo midden in de week!
Om het wildgehalte van deze blog op peil te houden, hopelijke de volgende keer weer wat zichtbaar wild.

Wintertochten 2012/2013

Winter? Wat is dat? Tja, al is het weer enkele weken geleden dat ik deze foto's maakte, maar er heeft ook in Nederland toch echt een mooi pak sneeuw gelegen! In december heb ik onderstaande fietstocht gemaakt. Een heerlijke fietstocht om het gebied achter 'het Roode Koper' in Elspeet verder te verkennen. Het idee was om tot het Beekhuizerzand te fietsen en dan gelijk het gebied rond het nieuwe ecoduct Hulshorst over de A28 te verkennen. Dat liep helaas iets anders... 

Ondanks een mountainbike was het heel zwaar, soms onmogelijk, om te fietsen. Grote delen van de tocht moest ik lopen..

Maar... Wat is het genieten in een 'verstild' wit bos! Het grootste deel van de tocht ben ik geen mens tegen gekomen... Heerlijk! Ik had het een en ander aan sporen / wissels verwacht, maar dat viel nogal tegen. Bijna geen spoor gezien!

Al kom je dan geen wild tegen, een wit bos geeft genoeg mooie plaatjes om de camera tevoorschijn te halen. Een deel van de foto's van dit bericht zijn gemaakt met de telefoon...

 Stillevens.....

Helaas had ik geen tijd meer om verder het gebied door te trekken om naar het ecoduct te gaan. Dat was toch nog wat te ver...

Uiteraard heb ik dat op een later  tijdstip nog wel goed gemaakt:
Al was het vakantie, toch niet zoveel tijd vrij kunnen maken om weer het bos in te trekken. Maar... het kwam er toch nog van... Hoog tijd om de omgeving van het ecoduct Hulshorst te verkennen. Vele artikelen zijn er al over geschreven, maar zelf had ik er alleen nog maar onderdoor gereden.

Uiteraard goed gekeken of er in de buurt van de toegang (Hulshorstkant), voorzover dat kan en mag, sporen te vinden waren. Er liepen er wel wat, maar niet van die 30 waar in de krant over geschreven werd. Opvallend dat het gebied  tussen de zandverstuiving en de toegang tot het ecoduct helemaal niet diep is. Betekent dat er maar een 'smalle' strook is waar geen mensen mogen komen. Paden zijn verlegd door simpelweg er een boom overheen te laten vallen.
Bovenstaande prent lijkt erop die die van een hert, maar de afdruk van z'n sporen lijken wat ver uit elkaar te staan en redelijk diep in verhouding tot de afdruk van z'n hoef.

Niet te missen op het Hulshorsterzand is dit gedenkteken. Helaas is de 'muntjesmaakmachine' kapot...

Zomaar wat mos aan de rand van de zandverstuiving. Ook wel apart; er zijn delen die heel erg vochtig zijn aan de rand van de zandverstuiving. Niet direct iets wat je verwacht bij een zandverstuiving..

Zo'n zandverstuiving is ook wel weer makkelijk om sporen / prenten te zoeken. Dit is niet te missen.

Aan de andere kant van het ecoduct, pal aan de Oudeweg in Hulshorst, heb je dit zicht op het ecoduct. Ik begrijp eerlijk gezegd niet waar de herten hier moeten blijven. Aan de ene kant een soort camping (met ongetwijfeld een hek) en aan de andere kant een weg. Niet direct aantrekkelijk om op lavei te gaan...
Maar... we zullen het gaan zien. Er zal ongetwijfeld goed gemonitoord worden of én hoeveel herten gebruik gaan maken van dit ecoduct. Laat ze maar komen!


En zaterdag 12 januari een mooie wandeling gemaakt op en om de Noorderheide:
Met de twee helften van @grofwild / grofwild.blogspot.com een mooie tocht gemaakt! Temperatuur: rond het vriespunt en een heel licht sneeuwbuitje. Heerlijke omstandigheden om een fikste tippel te maken. Onderweg naar Elspeet al diverse overstekers, dus de ochtend begon goed!

Vandaag stond de omgeving van 'de Noorderheide' op het programma. Een stuk heidegebied waar we wel eens geweest waren, maar waarvan we zeker nog niet alles gezien hadden. Bijzonder aan dit, oorspronkelijke privébezit, zijn de vele waterlopen en bassins die ooit door een rijke industrieel op zijn landgoed zijn aangelegd. Momenteel worden deze door vrijwilligers hersteld en proberen ze met 2 grondwaterpompen het effect na te bootsen. Het zorgt wel voor wat afwisseling in het landschap..

Vrij snel vanaf de parkeerplaats hadden we onze eerste 'wildontmoeting' tijdens de wandeling. In de verte, in het niet voor publiek toegangkelijke deel, liepen 7 geweidragers langs. Redelijk te zien met verrekijker, helaas te ver en te schemerig voor mijn fototoestel. Waarschijnlijk zal grofwild.blogspot.com er wel een foto plaatsen.
Niet veel verder ontdekten we deze, voor ons nog onbekende, wildkansel/  kijkscherm. Achter het kijkscherm ligt een vrij grote wildweide. Op dat moment leeg en zoals het er naar uitzag ook niet een weide die actief door het wild gebruikt wordt. Toch weer een leuke ontdekking en op loopafstand van de parkeerplaats.

Al pratend over de flora en fauna kwamen we deze bijzondere paddenstoelsoort tegen. Vorig jaar heb ik hier ook al een keer een foto van geplaatst. We noemen het maar 'pluisjeszwam'. Het lijken hele dunne haartjes, meer een soort schimmel.

 

Een deel van onze wandeling liep langs het raster van 'het Kroondomein'. Helaas staat er nog een groot deel van dit raster tussen b.v. Noorderheide en het Kroondomein. Gelukkig is er al veel verdwenen, maar delen staan er nog. Een deel van het wild trekt zich niets van zo'n raster aan. Al is dit een raster wat al het wild zou moeten tegenhouden, een wissel laat zien dat er toch wild passeert. Nader onderzoek (haren die aan het draad zijn blijven hangen) wees uit dat het reewild zou moeten zijn wat hier passeert. Betekent wel dat ze zo'n beetje met hun buik over de grond moeten kruipen om dat de afstand tussen grond en draad heel klein was!! Door het vele gebruik waren de 'prikkels' van het prikkeldraad opzij geschoven..

Even verderop hadden we een leuke ontmoeting met een jager die geluidloos door het bos liep. Geweer over de arm, kijker om de nek... op zwijnenjacht. Een leuk gesprek volgde. Ze hebben als jagers hun afschot voor dit jaar bij de zwijnen al bijna binnen. Vandaag waren ze met meerdere jagers 'voor de voet' op jacht.

Zomaar een groepje (helaas niet helemaal zichtbaar) kromgegroeide eikenbomen, in een cirkel 'geplaatst'.

Zo'n zandvlakte heeft wel goed te volgen prenten..... Jammer dat de vlakte zooo groot is!

Winters Veluwe, Kroondomein Uddel

Bij deze het laatste bericht over de winter op de Veluwe in het jaar 2010. De laatste dagen veel in het bos geweest. Om bomen te zagen wat ik gekocht had van de gemeente maar ook voor 2 mooie wandelingen. Dinsdag alleen een rondje kroondomein bij Uddel gedaan. Bekende route. Omdat het kroondomein pas vanaf 26 december open is, hoopte ik dat het wild nog 'onbevangen' ronddartelde... Dat viel nog wel wat tegen. Alhoewel. Toen ik vanaf de parkeerplaats de weg overstak om het gebied in te gaan staken er gelijk 5 hinden het pad over en later de weg over...
Halverwege de tocht ontmoette ik nog een bijzonder iemand. Er liep een 'professionele' wildspotter compleet gecamoufleerd (nee niet in het wit). Om de 10 passen stond hij stil en tuurde door de verrekijker. Helaas was het gebied nogal leeg.... Omdat mijn looptempo vaak wat hoger ligt stond ik op het punt om 'm in te halen. Zegt-ie: 'ga je me inhalen'? Ja, was mijn korte reactie. 'Dat gaat zomaar niet, dat mag niet', antwoordde m'n collega wildspotter.. Er ging een lampje branden.... hij is zeker bang dat ik het wild voor hem wegjaag... arme vent... Ik stelde hem daarom voor om samen op te lopen (hele opgave, als je om de 10 passen een leeg veld op moet staren met je kijker....) Maar nee..... Hij draaide zich boos om en ging de andere kant op.... Bestaat er een ongeschreven regel dat........?!

Gelukkig kon ik wel genieten van de mooie omgeving, daar doet zo'n alleenheerser niets aan af...

Later op de route had ik een leukere ontmoeting... Een eind voor me liep een roedel herten met geweidrager in het bos. Helaas te ver weg voor goede foto's. Toch mooi om te zien. Iets verderop liep ik weer een man achterop. Ook deze haalde ik na een groet in. Hij vroeg of ik een roedel had gezien. Ik antwoordde bevestigend. Hij had ze ook gezien, en hoe! Omdat-ie moe was, was die even gaan zitten. Trokken er 16 herten langs 'm heen! Al spelend en dartelend, zonder dat ze hem in de gaten hadden. Werkt toch wel goed, ergens gaan zitten.... Samen met deze gezelligere collega wildspotter nog een eind samen opgelopen totdat ieder een andere kant op moest. Zo kan het dus ook! Een mooie tocht, pittig door al de sneeuw en helaas wat verstoord door houtzagende bosbouwers... Gelukkig nog wat wild ontmoet (ong. 15) en redelijk wat sporen gezien!

Vandaag de tweede tocht gemaakt. Precies de andere kant van de weg als waar ik gisteren was. Een klein deel van dat gebied had ik al een keer verkend met de collega bloggers van grofwild.blogspot.com. Vandaag met 3 broers van me op pad. Netjes om 8.45 uur het bos in... Wat was dat een mooie tocht! Niet alleen vanwege het wild, maar ook zeker vanwege de prachtige zonsopkomst, de sneeuw, het landschap en de gigantische hoeveelheid sporen. Wat zitten daar veel herten!!! Uiteindelijk een tocht gemaakt van 3 uur! Pfoei! Wat waren we ook blij dat we Google Maps op de telefoon hadden, anders waren we zeker verdwaald. Enige nadeel was dat er bospaden op staan die in de werkelijkheid er niet meer zijn... Wat doe je dan...? :-) Hieronder een fotoverslag:

Het verschil tussen het landschap en de lucht is bijna niet waar te nemen. In dit landschap, met sneeuw, zijn de herten wel erg lastig te zien. Je ziet zoveel donkere plekken...

De lucht kleurde prachtig oranje / roze, mooie pasteltinten. Het gebied kenmerkt zich door grote open vlakten met heuvels, waardoor je mooi perspectief in je foto's krijgt.

Elke keer vanaf het zelfde standpunt, maar dan met verschillende zoomstand. Vaak zie je op dit punt wel wild door het veld trekken over hun vaste wissels. Dit keer niet. Je kunt er op wachten... maar dat deden we niet. Wat denk je? Liepen we een uur later aan de andere kant van dit veld... liep er een roedel herten netjes achter elkaar aan over een uitgesleten wissel in de sneeuw....
Nog steeds dezelfde zonsopkomst, maar met andere belichting... vlammend!

Deze boom is waarschijnlijk eerst door een hert 'aangepakt' en daarna onder handen genomen door een specht...

Ik heb me verbaasd over de gigantische hoeveelheid sporen die we zagen. Kleine wissels veroorzaakt door 1 hert, maar ook wissels met 'aangestampte' sneeuw door hoge wit besneeuwde grassen, waardoor er een soort geul ontstond waar heel wat herten regelmatig gebruik van hebben gemaakt.
Wildwissel:

Je komt ook andere sporen tegen:

Of een ligkuil, prachtig onder een dennentak:

Maar gelukkig ook nog herten gezien. Bij elkaar rond de 30. De meeste op afstand, moeilijk te fotograveren, anderen wat dichter bij:

Dit roedel kwam heel mooi achter elkaar lopend het veld over. Van de ene dekking op weg naar de andere dekking. Nieuwsgierig kijkend wat wij aan het doen waren.. Geen haarscherpe foto's, maar wel een aardige indruk.
Aan de andere kant van het pad dacht ik ook weer wat te zien (dat had ik wel vaker deze ochtend, maar met al die donkere struikjes in het wit vergis je je zo):

Je ziet d'r, maar al heel snel is ze verdwenen:

Het gaat allemaal erg snel, maar een foto maken ging nog net.. Ik ben al erg blij met deze afstand foto's. Voor het eerst dat ik herten in de sneeuw kan fotograveren...

Het mooie van een wat heuvelachtig terrein is dat je plotseling voor verrassingen kunt komen te staan als je om de top van een heuveltje heen kijkt. Dat gevoel hadden wij en een kapitale geweidrager met zijn roedel ook. We keken elkaar even aan.... en het hele roedel was zo verdwenen..... Ook dat ging te snel voor m'n camera. Wel heel mooi om mee te maken...!

Bijna aan het eind van de tocht kwamen we deze damherten nog tegen:

Helaas liepen deze wel acher een raster... ondanks dat waren ze nog redelijk schuw... Eerst zagen ze ons niet, toen ik floot (koppies omhoog voor de foto) en later nog wat werd geroepen, gingen ze er vandoor.
Terwijl we hier stonden te kijken vlogen de raven over ons heen en lieten hun aparte geluid goed horen.

Volgend week hoop ik een bericht te posten over een tochtje naar het Fluitbos in Almere! Goede jaarwisseling!

ps. Dinsdagavond bij een presentatieavond geweest van Jan - Willem de Lange, mooie foto's! Bekend terrein...