Hoe is het?

Lang geleden dat ik hier iets gepost heb...
Betekent niet ik tussen oktober 2013 en nu niet het bos in ben geweest! In tegendeel, ik ga tegenwoordig vrij consequent om de week het bos in...
En toch... geen blog...?!
Inderdaad, eigenlijk omdat er niet heel veel te melden was en ook niet omdat er geen mooie beelden te delen waren...

De wintertijd betekent een rustige tijd in het bos, rustig met bezoekers (heerlijk!) en rustig wat betreft de wildbeleving. De dieren houden zich rustig om energie te besparen.
Toch heel wat mooie dingen gezien en/of meegemaakt. Diverse keren zeer dichtbij geweidragers gezien, mooie vondsten gedaan (schedeltje ree, afgevreten geweistang, enkele lopers van een hert.....!!, een kaak, enz...) Nog even en we kunnen een compleet hert in elkaar zetten...:-)

Ook neem ik m'n grote spiegelreflex steeds minder vaak mee en maak steeds meer foto's met m'n telefoon (al deze foto's in deze blog) of probeer het e.e.a. te filmen.

Kortom; wat minder actief op de blog, maar zeker niet minder actief het bos in. Zodra we weer beelden hebben van bijzondere ontmoetingen of beelden die nog niet eerder gepost zijn, melden we ons weer!

Daarnaast ook mooie ontmoetingen met mensen... Even binnen kijken:

 Ook nog wat andere gebieden bezocht, o.a. weer de eendenkooi in Waardenburg met een prachtige winterse zonsopkomst...!

 Zandverstuiving blijft boeien!

Ik ben trouwens nog op zoek naar historische informatie over het landgoed Leuvenum, het landgoed waar we veel rondzwerven. Er is inmiddels een prachtig boek over Staverden, nu Leuvenum nog. Temeer omdat de freule deze week is overleden waardoor het grote huis nu leeg komt te staan. Opgeteld bij het feit dat Leuvenum samen met Staverden toch wel onze favoriete bestemming is, prikkelt dat me om meer te weten te komen over de historische gronden waar ik overheen zwerf! Een klein voorproefje is te vinden op: http://www.genealogieonline.nl/stamboom-velthuis-delissen/I8749.php

We hopen tot een volgende keer!

Juni in het bos: hertenkalfjes! Maar ook: oog in oog met zwijnen...

Deze week toch maar weer eens echt vroeg het bos in..! Betekent om vier uur bed uit....: snel aankleden, ingepakte tas meenemen, en starten met een rondje auto.

Dat levert al snel de eerste herten op, een net voor de auto overstekende das, reewild en veel herten. Maar het is nog te schemerig om goede foto's te maken, enkele staan in m'n vorige bericht.

Zo gauw m'n klokje het officieel  toelaat, parkeer ik m'n auto en fiets het gebied in. Als eerste op zoek naar 'mijn' zes geweidragers. Helaas, de weide is leeg. Dan snel even naar een moerassig stukje met veel 'moerasgras', een dikke wissel, maar geen roodwild. Wat wel: een das en een vos, ook mooi!

Dan maar weer terug, waar heen? De keuze is altijd lastig, Staverden, Leuvenum of achter het Rode Koper?
Vaak maak ik een 'vertrouwde' keuze, zoals nu. Maar dan nog: via welke paden ga ik het gebied doorkruisen?

In de eerste weiden geen roodwild, maar wel reewild. Mooi dieprood/ bruin op een net gemaaid weiland met het gras in 'wiersen'.
Snel verder: spring bijna van schrik van m'n fiets af, want op korte afstand, weliswaar in dekking: zwijnen. Prachtig warm licht schijnt door bomen en varens. Op de knieën, camera's in de aanslag en hopen dat ze dichterbij komen... Ja hoor, deze zijn wel erg nieuwsgierig!

Ik heb wel eens eerder aangegeven dat het makkelijker is om een hert te fotograferen dan een zwijn.. Tot vandaag dan... Voor mij voor het eerst dat ik van zo dichtbij een zwijn op de foto kon zetten. Het groen speelde me wat parten, maar geeft ook weer een mooie sfeer samen met het warme, vroege, zonlicht. Genieten!

Ook mooi... ontbijten met uitzicht op duizenden waterdruppeltjes....:

De zwijnen verdwenen, de tocht werd voortgezet. Lange tijd niets te zien. Of toch wel...? 'Iemand' bleef voor mij uit fietsen.. Was ik toch niet alleen..

 

Het nadeel van fietsen, wat soms ook een voordeel is, zijn de onverwachtse ontmoetingen. Je fietst een bocht om en.... je ziet een roedel kaalwild. Het roedel trekt verder de dekking in en ik vervolg mijn weg. Tot ik links in een wat donker gedeelte van het bos het roedel weer ontwaar... De hinden zijn niet van mijn komst gediend en springen een raster over. Detail; het raster is keurig 'omzoomd' door de vrijwilligers van de 'rasterploeg' van de Vereniging het Edelhert.

Met een schok realiseerde ik me dat er drie wel erg kleine herten bij liepen: KALFJES! Zij konden met geen mogelijkheid ook dat raster over. Wat een mooie ranke beestjes, helemaal een mini Edelhert! Het was wat donker onder de bomen, maar wat een sfeertje!!! De afstand tussen mij en de kalfjes was vrij groot, maar met de telelens lukte het aardig.

Voor de zekerheid de opzichter een sms gestuurd dat er wat kalfjes gescheiden waren van hun moeder, al geeft dat normaal gesproken geen problemen, dat gebeurd vaker.

Gelijk, na de tocht één van de foto's naar de krant gestuurd... en ja hoor, hij werd die dag geplaatst! Altijd leuk!

 

Die toch al mooie dag afgesloten met de tweede zwartwild telavond. Dit keer geen hoogzit, maar een grondzit. Was ook weer genieten met een heerlijk avondzonnetje recht in ons gezicht en dit uitzicht:

 

Voorlopig doen we weer even rustig aan.... :-) Dan op zoek naar mooie gestreepte biggetjes... Er zijn er nog niet veel...! Of op zoek naar een piepklein reekalfje...! MAAR: altijd vanaf gepaste afstand en zonder bewuste verstoring!!! 



Veel op de lopers!

Vooraf: wil je nog mooiere foto's zien van deze tocht, kijk dan ook even op www.grofwild.blogspot.com...!

Nadat ik onderstaand bericht had gelezen, snapte ik het wel.., zie: http://www.hetedelhert.nl/cms/index.php/van-onze-redactie/3404-nnn.
Een deel uit het bericht:
Nadat er nu achter blijkt dat de edelherten stand in en rond de agrarische envlave Uddel-Elspeet al jaren te hoog is, moet er nu drastisch ingegrepen worden. Mede door veranderde telmethode is letterlijk aan het licht gekomen dat de stand veel hoger is, dan voorheen werd aangenomen. Sinds 1959 worden er schermertellingen gehouden, op een aantal vaste plekken wordt gekeken hoeveel herten er zijn. De laatste 3 jaar wordt er tevens ná de schermering tot 01:00 uur of nog later geteld. Daarbij wordt met de auto rondgereden, voornamelijk langs de weilanden en met behulp van een schijnwerper gekeken hoeveel herten er zijn. Met deze methode bleken er "opeens" veel meer herten te lopen. Eerst werd de stand op ca. 350 geschat, nu kwam men op 528 stuks. Tel daar de verwachte aanwas bij op en de hertenpopulatie bedraagt 800 stuks

Waarom ik dit aanhaal..? Omdat we de laatste weken bijzondere aantallen herten waarnemen in het genoemde gebied..!
Voorbeeldje: Woensdagavond kom ik met makker Pieter uit Apeldoorn. Uiteraard rijden we wat om om de 'hotspots' van dit gebied langs te gaan. Weiland 1: 25!! geweidragers. Nog nooit zoveel bij elakar hier in dit gebied gezien. Weiland 2: ongeveer 40 stuks kaalwild. Weiland 3: rond de 30 stuks kaalwild. En dan hebben we nog vele weilandjes niet gehad..

Vrijdagmorgen was het ook al niet veel anders, samen met Pieter van Grofwild, Henk en Evert - Jan, nieuwe collega in het vak een tocht gemaakt.
Nadat we onderweg al bijna een reebok aanreden en 5 zwijnen tegenkwamen stapten we op de fiets. Voordat we met onze echte tocht begonnen,  al enkele kleine roedeltjes kaalwild. We waren al bang dat het wild zich al had teruggetrokken de daginstand in. Maar dat viel reuze mee:

Volle bak in 'de Arena', ruim 40 hinden en bij elkaar 23 zwijnen. Met name die laatste die horen hier niet. Dit deel van het gebied is '0 - stand', maar daar trekken de zwijnen zich niet zoveel van aan. Bij de laatste foto kun je nog mooi wat leeftijdsverschil / bouw zien in de zwijnen vooraan en links achteraan. De voorste zijn met name 'overlopers' van vorig jaar, de achterste zijn wat zwaarder gebouwd en duidelijk ouder. Hier nog geen biggen bij, daar zijn ze dit jaar later mee. Overigens ook benieuwd naar de zwartwild / zwijnentellingen die de komende weken plaatsvinden. Wat zal daar de stand van zijn?
Na een enkele hinde kwamen we later op onze tocht nog deze heren tegen:

Ik had helaas nogal last van 'vochtige' lucht waardoor de foto's niet zo scherp geworden zijn, grofwild.blogspot.com heeft er mooie foto's van. Het moment blijft uiteraard erg mooi! Prachtige, zwaargebouwde dieren. Er liep in ieder geval één oudere heer tussen, te zien aan z'n 'knik' bij z'n hals en een wat aflopende achterpartij.

 

Verderop langs onze fietsroute nog op diverse momenten ontmoetingen met kaalwild. Vandaar de verwijzing naar het bericht, ook deze morgen toch wel 100 herten, enkele reeën en veel zwijnen.... Het kan voor zo'n gebied ook teveel worden! 

Syberische wintertocht Veluwe 2013

Syberische wintertocht 16 januari 2013.... IJselijke  temperaturen en prachtige sneeuwtaferelen... Een prachtige tocht van bijna 30 kilometer over ongerepte sneeuwpaden en dat bij -10 graden. Alleen dat is al een ervaring op zich. De kou trotseren om te genieten van natuur en wild!  

Ik was dit keer niet eens zo heel vroeg, moest eerst nog van huis uit naar de Noorderheide fietsen... pff.. Als je dan ontdekt dat je de eerste bent die daar komt.... Mooie witte besneeuwde paden met goed zichtbare prenten van veel en divers wild... Ook een wissel door de lage begroeiing heen laat een heel duidelijk donker 'spoor' achter..

Hier liepen een paar dagen eerder zeven mooie geweidragers.... Vandaag een witte, wat nevelige vlakte. Volledig 'in rust'! M'n eerste etappe zat erop: van huis naar Elspeet. Etappe 2 voert over de Noorderheide en de wouden die daaraan grenzen naar Gortel. Grotendeels onbekend terrein, maar Googlemaps helpt me prima! Hoewel het op weg naar Elspeet fiks koud was, is de temperatuur tussen de bomen (met vele lage kleding aan en in beweging op de fiets) goed te doen.

Zoals ik in mijn vorige bericht schreeft liggen er diverse waterpartijen in dit gebied. Zaterdag nog 'kaal', nu bedekt met een witte laag vocht.

Aangrenzend aan het kroondomein is er een groot stuk bos 'ingerasterd'. Deels ws voor de jonge aanplant, maar mogelijk herbergt dit gebiedje nog meer mooie verrassingen waar wij helaas alleen maar naar kunnen gissen. Normaal heb ik een hekel aan rasters, maar met zulke winterse omstandigheden geeft het ook wel mooie lijnen / diepte in foto's.
Het wild liet zich deze morgen niet zien. Niet verwonderlijk: met deze temperaturen proberen ze zich zo 'gedeist' mogelijk te houden. Iedere stap teveel kost energie. Die energie hebben ze hard nodig om zichzelf goed warm te houden naast een beperkt voedselaanbod. Hier op de Veluwe overigens geen 'Oostvaardersplassen' of 'AWD' taferelen. Er zal ongetwijfeld hier en daar een ouder of ziek dier doodgaan, maar het wild is goed bestand tegen deze kou!!

Na een mooie en pittige tocht kom ik in Gortel aan en steek door naar het gebied tussen Gortel en Epe. Zomaar ergens op een kruispunt maak ik deze 4 foto's. Naar alle windrichtingen één. Plak ze aan elkaar en je hebt een mooi panoramisch gezicht!

Voor onderstaande foto moet je je scherm, laptop, ipad of telefoon even een kwartslag naar links draaien..... Dit is een klein 'berspaadje' w.s. naar een mooie aanzit plek voor fotografen of jagers... Het leuke van dit paadje is...: dat het wild het gebruikt als wissel, een ree heeft hier gebruik van gemaakt, niets vermoedend op weg naar een klik of schot.... ;-)

Ondertussen begon mijn 3de etappe: van Gortel richting Epe.

Her en der op de Veluwe zijn nog oude wildakkers te vinden. Dit is wel een hele grote! Deze wildakkers werden vroeger goed bijgehouden zodat er voldoende gras en kruiden groeiden voor het wild. Al vele jaren worden deze 'akkers' niet bijgehouden. Hier er daar zijn weer geluiden te horen om deze wildakkers weer actiever te gaan gebruiken... Kan leuk zijn als observatiepunten..

Aan mijn benen was te voelen dat het tijd werd om naar huis te gaan. Al was het dit keer geen 'plaksneeuw', zo'n afstand fietsen ben ik niet echt meer gewend... Etappe 4 ging wat vlugger toen ik eenmaal ergens in de buurt van het 'verscholen dorp' dit vriendelijke bord tegenkwam....

'Afgepijgerd', maar voldaan kwam ik ongeveer 3 uur later weer thuis met een kleine 30 kilometer in de benen. Geen wild gezien, maar wel enorm genoten van de rust, de prenten en de mooie nieuwe plekjes die ik kon toevoegen aan m'n 'maps'.....
Een aanrader zo midden in de week!
Om het wildgehalte van deze blog op peil te houden, hopelijke de volgende keer weer wat zichtbaar wild.

Wintertochten 2012/2013

Winter? Wat is dat? Tja, al is het weer enkele weken geleden dat ik deze foto's maakte, maar er heeft ook in Nederland toch echt een mooi pak sneeuw gelegen! In december heb ik onderstaande fietstocht gemaakt. Een heerlijke fietstocht om het gebied achter 'het Roode Koper' in Elspeet verder te verkennen. Het idee was om tot het Beekhuizerzand te fietsen en dan gelijk het gebied rond het nieuwe ecoduct Hulshorst over de A28 te verkennen. Dat liep helaas iets anders... 

Ondanks een mountainbike was het heel zwaar, soms onmogelijk, om te fietsen. Grote delen van de tocht moest ik lopen..

Maar... Wat is het genieten in een 'verstild' wit bos! Het grootste deel van de tocht ben ik geen mens tegen gekomen... Heerlijk! Ik had het een en ander aan sporen / wissels verwacht, maar dat viel nogal tegen. Bijna geen spoor gezien!

Al kom je dan geen wild tegen, een wit bos geeft genoeg mooie plaatjes om de camera tevoorschijn te halen. Een deel van de foto's van dit bericht zijn gemaakt met de telefoon...

 Stillevens.....

Helaas had ik geen tijd meer om verder het gebied door te trekken om naar het ecoduct te gaan. Dat was toch nog wat te ver...

Uiteraard heb ik dat op een later  tijdstip nog wel goed gemaakt:
Al was het vakantie, toch niet zoveel tijd vrij kunnen maken om weer het bos in te trekken. Maar... het kwam er toch nog van... Hoog tijd om de omgeving van het ecoduct Hulshorst te verkennen. Vele artikelen zijn er al over geschreven, maar zelf had ik er alleen nog maar onderdoor gereden.

Uiteraard goed gekeken of er in de buurt van de toegang (Hulshorstkant), voorzover dat kan en mag, sporen te vinden waren. Er liepen er wel wat, maar niet van die 30 waar in de krant over geschreven werd. Opvallend dat het gebied  tussen de zandverstuiving en de toegang tot het ecoduct helemaal niet diep is. Betekent dat er maar een 'smalle' strook is waar geen mensen mogen komen. Paden zijn verlegd door simpelweg er een boom overheen te laten vallen.
Bovenstaande prent lijkt erop die die van een hert, maar de afdruk van z'n sporen lijken wat ver uit elkaar te staan en redelijk diep in verhouding tot de afdruk van z'n hoef.

Niet te missen op het Hulshorsterzand is dit gedenkteken. Helaas is de 'muntjesmaakmachine' kapot...

Zomaar wat mos aan de rand van de zandverstuiving. Ook wel apart; er zijn delen die heel erg vochtig zijn aan de rand van de zandverstuiving. Niet direct iets wat je verwacht bij een zandverstuiving..

Zo'n zandverstuiving is ook wel weer makkelijk om sporen / prenten te zoeken. Dit is niet te missen.

Aan de andere kant van het ecoduct, pal aan de Oudeweg in Hulshorst, heb je dit zicht op het ecoduct. Ik begrijp eerlijk gezegd niet waar de herten hier moeten blijven. Aan de ene kant een soort camping (met ongetwijfeld een hek) en aan de andere kant een weg. Niet direct aantrekkelijk om op lavei te gaan...
Maar... we zullen het gaan zien. Er zal ongetwijfeld goed gemonitoord worden of én hoeveel herten gebruik gaan maken van dit ecoduct. Laat ze maar komen!


En zaterdag 12 januari een mooie wandeling gemaakt op en om de Noorderheide:
Met de twee helften van @grofwild / grofwild.blogspot.com een mooie tocht gemaakt! Temperatuur: rond het vriespunt en een heel licht sneeuwbuitje. Heerlijke omstandigheden om een fikste tippel te maken. Onderweg naar Elspeet al diverse overstekers, dus de ochtend begon goed!

Vandaag stond de omgeving van 'de Noorderheide' op het programma. Een stuk heidegebied waar we wel eens geweest waren, maar waarvan we zeker nog niet alles gezien hadden. Bijzonder aan dit, oorspronkelijke privébezit, zijn de vele waterlopen en bassins die ooit door een rijke industrieel op zijn landgoed zijn aangelegd. Momenteel worden deze door vrijwilligers hersteld en proberen ze met 2 grondwaterpompen het effect na te bootsen. Het zorgt wel voor wat afwisseling in het landschap..

Vrij snel vanaf de parkeerplaats hadden we onze eerste 'wildontmoeting' tijdens de wandeling. In de verte, in het niet voor publiek toegangkelijke deel, liepen 7 geweidragers langs. Redelijk te zien met verrekijker, helaas te ver en te schemerig voor mijn fototoestel. Waarschijnlijk zal grofwild.blogspot.com er wel een foto plaatsen.
Niet veel verder ontdekten we deze, voor ons nog onbekende, wildkansel/  kijkscherm. Achter het kijkscherm ligt een vrij grote wildweide. Op dat moment leeg en zoals het er naar uitzag ook niet een weide die actief door het wild gebruikt wordt. Toch weer een leuke ontdekking en op loopafstand van de parkeerplaats.

Al pratend over de flora en fauna kwamen we deze bijzondere paddenstoelsoort tegen. Vorig jaar heb ik hier ook al een keer een foto van geplaatst. We noemen het maar 'pluisjeszwam'. Het lijken hele dunne haartjes, meer een soort schimmel.

 

Een deel van onze wandeling liep langs het raster van 'het Kroondomein'. Helaas staat er nog een groot deel van dit raster tussen b.v. Noorderheide en het Kroondomein. Gelukkig is er al veel verdwenen, maar delen staan er nog. Een deel van het wild trekt zich niets van zo'n raster aan. Al is dit een raster wat al het wild zou moeten tegenhouden, een wissel laat zien dat er toch wild passeert. Nader onderzoek (haren die aan het draad zijn blijven hangen) wees uit dat het reewild zou moeten zijn wat hier passeert. Betekent wel dat ze zo'n beetje met hun buik over de grond moeten kruipen om dat de afstand tussen grond en draad heel klein was!! Door het vele gebruik waren de 'prikkels' van het prikkeldraad opzij geschoven..

Even verderop hadden we een leuke ontmoeting met een jager die geluidloos door het bos liep. Geweer over de arm, kijker om de nek... op zwijnenjacht. Een leuk gesprek volgde. Ze hebben als jagers hun afschot voor dit jaar bij de zwijnen al bijna binnen. Vandaag waren ze met meerdere jagers 'voor de voet' op jacht.

Zomaar een groepje (helaas niet helemaal zichtbaar) kromgegroeide eikenbomen, in een cirkel 'geplaatst'.

Zo'n zandvlakte heeft wel goed te volgen prenten..... Jammer dat de vlakte zooo groot is!