Damhertenbronst Amsterdamse Waterleidingduinen 10 oktober 2011

Sommige volgers vinden het jammer dat het verhaal van de excusie niet gelijk geplaatst werd... Helaas tijdgebrek!
Maandagmiddag /avond 10 oktober samen met Henk afgereisd naar de Amsterdamse Waterleidingduinen, afgekort AWD. We zouden meegaan met een excursie de de vereniging het Edelhert had georganiseerd. Voor mij de tweede keer dat ik in dit gebied kom, in 2010 ook een keer hier geweest. Maar nu voor het eerst tijdens de damherten bronst.
Dat was zeker geslaagd en de reis van ruim 1,5 uur wel waard! Onder leiding van Jan Paulides en een boswachter van Waterned, de beheerder van het AWD hebben we een deeltje van dit gebied doorkruist.

Al vrij nadat we het terrein in gingen liepen de eerste damhinden voor ons op de weg. Wat dan als eerste opvalt; wat zijn ze toch 'mak'. Ongeveer 40 meter van ons vandaan liepen een paar hinden over de weg. Pas toen we dichterbij kwamen gingen ze er vandoor.

We kwamen met name voor de bronst. Die gaat er nogal anders aan toe in vergelijking met de edelherten die we hier meestal volgen. Een damhert maakt een mooie bronstkuil en gaat daar in liggen. Door het knörren (bij edelherten burlen) probeert hij vrouwtjes te lokken. Zodoende kwamen we heel wat (lege) bronstkuilen tegen, soms vlak langs de (afgesloten) klinkerweg. Bovenstaand spitsertje doet nog niet echt mee, maar lag wel in een bronstkuil. Helaas maakte hij geen geluid, maar bleef wel rustig liggen zodat we een foto konden maken.

Nog steeds geen geluiden gehoord. Ik was toch wel erg benieuwd. De mannetjes waren er wel, dat blijkt ui deze foto's. Prachtig wat heeft deze een dikke nek! Als we wilden konden we hem tot wel 7 meter benaderen, maar op aanraden van de boswachter niet gedaan. Maar goed, 20 meter is ook niet gek! Rustig statief neerzetten, op de zelfontspanner en maken die foto! Dit exemplaar doet zeker nog mee!

Tussendoor vertelde de boswachter het e.e.a. over het terrein. Het is ongeveer 10 bij 5 kilometer. Een gebied met best wat afwisseling; duinen, bosachtige delen, maar ook vlakten. Het damwild heeft hier vrij spel, er wordt niets afgeschoten binnen dit gebied. Dat betekent dat de populatie blijft toenemen. Ieder jaar komt er ongeveer 30% bij. Het exacte aantal damherten op dit moment weet men niet, schattingen lopen uiteen van 1500 tot 2500. De kans dat je dus wat tegenkomt is groot.
We zagen af en toe ook wel wat hinden, maar die waren toch wat 'schuwer' dan de damherten.

Dit damhert was al wat ouder, zijn gewei begint terug te zetten. De boswachter dacht niet dat hij nog actief mee kon doen met de bronst. Tot nu toe nog steeds niets gehoord. Het begon langzaamaan al wat minder licht te worden.

Totdat... Jawel, het geluid van knörrende damherten! Bijzonder geluid. Het lijkt op afstand een wild zwijn, maar. Het zijn kortere stoten, niet te vergelijken met het burlen van een edelhert. Al is dit geluid ook nog wel redelijk na te bootsen...
We kwamen in een deel waar veel herten hun bronstkuil maken. Hier waren 2 wat jongere damherten elkaar aan het bestrijden. Veel actie want de geweien kletterden tegen elkaar:

Op onderstaande foto mooi te zien hoe de heren elkaar proberen te imponeren. Naast elkaar lopend (zelfde als edelherten doen) gaan ze na welke van de 2 de sterkste is. Dat was snel over toen een ouder / sterker exemplaar ten tonele kwam. Deze beide jongere heren waren zo weg!

Het bijzondere aan de AWD is o.a. dat je gewoon van de paden af mag, dwars door de bosjes heen, naar de herten toe. Dat heeft uiteraard ook z'n nadelen. De herten worden veel verstoord door mensen die wel heel erg dichtbij komen.
Ook wij zijn de bosjes ingegaan om wat dichter bij de bronstkuilen te komen. Al hielden we een nette afstand tot de herten.

Een wat donkerder exemplaar zoals je ze op de Veluwe ook aan kan treffen. Bij ons vind je niet zoveel gespikkelde (bambie) exemplaren.

Ik wilde ook nog heel graag een hinde op de foto. Nou... een kalfje is ook wel leuk!

Al met al een mooie belevenis. Zo'n tocht van 3 uur is eigenlijk nog tekort, maar we moesten er helaas weer uit omdat de zon officieel al onder was gegaan. Ik ga graag nog een keer een hele dag struinen door dit gebied, lijkt me heerlijk. In ieder geval een aanrader voor mensen die eens wat anders willen dan een Veluws bos, lekker willen struinen, damherten willen zien die goed benaderbaar zijn en uiteraard ook de andere flora en fauna willen bekijken. Wij kwamen helaas geen vossen of vogels meer tegen...

Bronst vervolg II

Uiteraard zijn we regelmatig te vinden rond de bronstplaatsen op de Veluwe. Tussen het vorige bericht en nu zijn we regelmatig te vinden geweest rond de gebieden waar de bronst op de Noord Veluwe te beluisteren / bezien is.

Af en toe schrijf ik me dan in voor een excursie onder leiding van een boswachter. Met name om een bepaald gebied te leren kennen en om te weten waar de bronstplaatsen zijn. Dit keer, 27 september, voerde de weg naar Heerde waar we (Henk en nog 2 jongens uit Ridderkerk) met Gelders Landschap mee zouden gaan. Grote groep, grotendeels met mensen die het nog nooit hadden meegemaakt. Sta je daar met z'n vieren in groen / bruine kleding en ervaring..... De groep werd in tweeën gesplitst. Een deel zou naar een observatiehut gaan, de andere groep (met stoeltjes) zou naar de rand van het ASK gaan. Het ASK is een schietterein van defensie. Onder leiding van een boswachter mochten we blijkbaar het hek overgaan en aan de rand van het ASK zitten. Het wachten begon... Na een aardige tijd was er in de verte wat geburl te horen, stoeltjes werden van de schrik omvergeworpen, de mensen werden wat zenuwachtig. SPANNEND! Ach... Maar goed, op ongeveer 800 meter voor ons, trok langzaam een eenzame geweidrager langs. Met moeite kon ik onderstaande foto's uit m'n toestel persen. Het geeft wel een aardig beeld van het ASK, je ziet wat kapotgeschoten 'rommel' liggen en het hert z'n kop opheffen om te burlen.

Wil je dit beter in beeld krijgen op deze afstand dan moet er wel een hele grote lens voorgeschroefd worden.. Wat later kwamen er nog wat burl geluiden bij, ongeveer 3 herten die het tegen elkaar opnamen. Allemaal erg ver weg en niet te vergelijken met Elspeet. Maar de sfeer was goed en ik was hier nog nooit geweest. De andere groep had niets gehoord, niets gezien.... Arme Henk.... Toch nog wat.. Een bosuil. Ook mooi om te horen in het donker!

Uiteraard vaak de bossen rond Elspeet in geweest. Jammer dat er steeds zoveel mensen staan te kijken, het lijkt ieder jaar toe te nemen... Ik geef ze geen ongelijk, maar er blijven weinig rustige plekjes over.

Vrijdagmorgen 7 oktober vroeg op pad gegaan. Ondanks de regen  toch maar een rondje met de auto gemaakt. Dat was niet helemaal voor niets. Al hebben we maar 2 x een burl gehoord, we zagen wel enkele kleine bronstroedels. Gezien het feit dat er zo weinig te horen was, lijkt het erop dat de bronst toch duidelijk aan het afnemen is. De regen speelt mogelijk ook een rol? Als het erg donker is valt het niet mee om wild te zien. Maar als ze dan vlak bij de weg staan en je draait je auto om te keren, kan het zijn dat er wat ogen oplichten. Dan krijg je dit:

Maandag 10 oktober ga ik mee met een bronstexcursie in de Amsterdamse Waterleidingduinen. De damhertenbronst wel  te verstaan. 'k ben erg benieuwd! Hopelijk is het niet te nat zodat we ook nog wat foto's kunnen maken.

 

Wild in Duitsland, Zwarte Woud. Bronst is afgelopen...

Welkom in Duitsland..... Het Zwarte Woud, één groot natuurgebied, verdeeld in Noord, Midden en Zuid. Wij zaten met ons gezin in het MittNord Swarz Wald. Je zult denken; een gebied vol met wild. Op de heen weg werd dat beeld door al de hoogzitjes versterkt.
Aangekomen bij ons huisje, langs een slingerweg met haarspeldbochten, aan het eind van het dal op 600 meter hoogte verkende ik met verrekijker de omgeving... En ja hoor.. gelijk raak!

Dachten vrouw en kinderen es een rustig weekje te hebben zonder pa die op pad gaat het bos in... liepen er aan de overkant van het dal op de helling een roedel herten! En ja hoor, de herten burlden ook nog. Ik heb die week een goed moment afgewacht om van deze prachtige dieren wat mooie foto's te maken. De eerste keer liepen ze helaas te ver weg, was het wat nevelig, maar de tweede keer was het raak. Volgens mij vond deze heer het ook nog wel een eer om op de blog te komen... Hij ging er prachtig voor staan.

Door het bergachtige gebied krijg je leuke effecten. Terwijl het hert na een tijdje toch de aftocht blies bleef hij heel nieuwsgierig over het randje van een heuveltje heen kijken. Wat doet die vreemde groene man daar die probeert bronstgeluiden na te doen?! Het is overigens wel een prachtig gewei! 16 of 18 ender. Fors dus. Lijkt me prachtig om aan de muur te hebben thuis of op m'n werk. Maar ja, dat kost een lieve duit zo'n compleet gewei met schedel...

Het roedel met wat jongere bokken liep iets verder van de dit hert vandaan met 2 jonge bokken. Dat werd getolereerd.. Overigens geeft zo'n foto wel heel goed de mogelijkheid om de bouw van een hert te bekijken. Heel mooi die bronstmanen!

Dit was uiteraard een prachtige belevenis waar een wildminnend hart sneller van gaat kloppen... Ware het niet dat dit een hertenfarm was.... Deze herten liepen, weliswaar in een groot gebied met diverse soorten begroeiing en verschillende hoogten, achter een hek.... Tja, dan is mooie foto's maken iets makkelijker....

Was er dan geen echt wild te zien?! Nee, helaas niet bij ons in de buurt. Het moet er vast gezeten hebben getuige de vele hoogzitjes. Wel wat sporen van reewild gezien en erg veel roofvogels. Later in een dnatuurcentrum bleek dat de herten in bepaalde delen van het zwarte woud leven en niet in het hele grote, uitgestrekte zwarte woud zelf. Dat is immers een gebied met steden en al erin. Het hele zwarte woud is een natuurgebied, maar in delen daarvan leven de herten. Ook moet er ergens een populatie van de auerhahn leven.

Helaas kon ik ook vantevoren niet veel informatie vinden over de leefgebieden van edelherten in Duitsland. Dus als iemand nog een goede (nederlandstalige) site weet?!

Sfeerimpressie vanaf de veluwe van 23 oktober 2010.

Vrijdagavond terug. Zaterdagmorgen gelijk met Pieter het bos in. Hij is hier een week geweest. Veel moois gezien, maar na maandagavond was de bronst al wat over. Fietsend een mooi gebied doorkruist, diverse hinden met kalf gezien, kleine roedels met meerdere herten en op de terugweg naar huis nog een mooi groot roedel van rond de 30. Daarnaast nog een dassenburcht bezocht, mooi om te zien met al die ingangen! Stuk of 7 gaten gezien. Mooie week gehad, jammer dat de bronst voorbij is, maar ze zijn nog even actief de komende tijd omdat ze op zoek gaan naar mast om de reserves wat aan te vullen. We laten het horen / zien!

Afnemende bronst?

Donderdagavond en vanmorgen vroeg weer het bronstgebied in Elspeet opgezocht. Donderdagavond was het erg nevelig. Samen met 2 bekenden uit Nunspeet hebben we genoten van de bronst. Donderdagavond was in het door ons bezochte gebied nog redelijk wat aan bronstactiviteiten. Één van de bekenden kon prachtig een bronstgeluid namaken zodat de herten ook op ons reageerden. Mooie ervaring!

Vanmorgen weer met collega bloggers van grofwild.blogspot.com een rondje gemaakt. In vergelijking met de achterliggende dagen waren de bronstactiviteiten veel minder. De regen zal mogelijk ook een rol hebben gespeeld. Hier en daar hebben we een klein roedel gezien met een hert. Maar het lijkt erop dat we over het hoogtepunt van de bronst voorbij is.... jammer!! Een prachtige actieve tijd in de natuur komt ten einde.

Voor liefhebbers van natuur in combinatie met rust komt er weer een betere tijd aan....?!