Hoe is het?

Lang geleden dat ik hier iets gepost heb...
Betekent niet ik tussen oktober 2013 en nu niet het bos in ben geweest! In tegendeel, ik ga tegenwoordig vrij consequent om de week het bos in...
En toch... geen blog...?!
Inderdaad, eigenlijk omdat er niet heel veel te melden was en ook niet omdat er geen mooie beelden te delen waren...

De wintertijd betekent een rustige tijd in het bos, rustig met bezoekers (heerlijk!) en rustig wat betreft de wildbeleving. De dieren houden zich rustig om energie te besparen.
Toch heel wat mooie dingen gezien en/of meegemaakt. Diverse keren zeer dichtbij geweidragers gezien, mooie vondsten gedaan (schedeltje ree, afgevreten geweistang, enkele lopers van een hert.....!!, een kaak, enz...) Nog even en we kunnen een compleet hert in elkaar zetten...:-)

Ook neem ik m'n grote spiegelreflex steeds minder vaak mee en maak steeds meer foto's met m'n telefoon (al deze foto's in deze blog) of probeer het e.e.a. te filmen.

Kortom; wat minder actief op de blog, maar zeker niet minder actief het bos in. Zodra we weer beelden hebben van bijzondere ontmoetingen of beelden die nog niet eerder gepost zijn, melden we ons weer!

Daarnaast ook mooie ontmoetingen met mensen... Even binnen kijken:

 Ook nog wat andere gebieden bezocht, o.a. weer de eendenkooi in Waardenburg met een prachtige winterse zonsopkomst...!

 Zandverstuiving blijft boeien!

Ik ben trouwens nog op zoek naar historische informatie over het landgoed Leuvenum, het landgoed waar we veel rondzwerven. Er is inmiddels een prachtig boek over Staverden, nu Leuvenum nog. Temeer omdat de freule deze week is overleden waardoor het grote huis nu leeg komt te staan. Opgeteld bij het feit dat Leuvenum samen met Staverden toch wel onze favoriete bestemming is, prikkelt dat me om meer te weten te komen over de historische gronden waar ik overheen zwerf! Een klein voorproefje is te vinden op: http://www.genealogieonline.nl/stamboom-velthuis-delissen/I8749.php

We hopen tot een volgende keer!

Wildtocht Almere

Vanmorgen 4.42 ging de wekker af. Tijd om de spullen in te laden en samen met mijn broer Koert af te reizen naar Almere.
Rond half zes het bos ingegaan. Vol verwachting n.a.v. verhalen van anderen zijn we nu eens niet op de Veluwe het bos ingegaan, maar op een, voor onbekenden, niet zo voor de hand liggend bos bij Almere. 'Gewapend met verrekijker, fototoestel, videocamera, camouflagenet en de nodige lagen kleding tegen wind en regen, de tocht begonnen. Gelijk viel al op dat bijna alle bomen beschadigd zijn door het schuren van de herten. Altijd even spannend als je een onbekend bos in gaat. Het was vrij licht omdat er naast het bos een aantal kassen staan die veel licht uitstralen, je kon de kaart erbij lezen!
Al vrij snel kwamen we de eerste hinde tegen op het pad. Ondanks het feit dat het nog best donker is rond zes uur was alles goed te zien met de verrekijkert.

Een poosje de hinde bespioneert totdat ze ons in de gaten kreeg en er vandoor ging. Tocht vervolgd en op een open plaats stonden 2 hindes en 3 mannetjes te wachten. Nieuwsgierig keken ze ons aan, en wij hen met de verrekijker. Ook deze verdwenen op een gegeven moment het bos in met luid gekraak. Daar nog een poos op de grond gelegen, maar te weinig geduld... en niets gezien, maar wel ws. een hert wat met z'n gewei door de dode takken stond te 'zwaaien', gehoord. Dat geluid bleef een vrij lange tijd hoorbaar! Dat is gelijk het handige van dit bos; er ligt zoveel dood hout dat herten daardoor af en toe te horen zijn terwijl ze zich voortbewegen.

Daarna naar het eerste uitkijkpunt gegaan, waarvandaan je richting de Oostvaarders plassen kijkt. Net toen we daar aankwamen; een luid geplons, gekraak en geritsel op de kant.... daar verdween een geweidrager die net de oversteek wilde maken of had gemaakt.. jammer!!
Een poos gewacht, maar niets meer gehoord. De verrekijker er weer bij en de overkant (Oostvaardersplassen) bekeken. Daar stonden enkele geweidragers en hinden te grazen. Helaas hadden we de wind van ons af en waren ze weer vrij snel verdwenen.
Weer het bos in gedoken en onze tocht vervolgd. Een tijdje in observatiestand gezeten achter ons camouflagenet. Toen niets gezien. Tocht verder vervolgd, goed oren en ogen open en weer enkele geweidragers in het bos. Één exemplaar was heel fors en groot. Helaas konden we de enden niet tellen en was het nog steeds te donker om te fotograveren.
Aan het eind van het bos kwamen we uit op een betonpad wat loopt over de 'dijk' en het bos omsluit. Hier zijn zeer veel sporen / wissels te zien waarover de herten vanuit de Oostvaardenrsplassen overzwemmen en dit bos in trekken.



Bij elkaar rond de 15 oversteekplaatsen gezien, waarvan sommigen dwars door de struiken. Zeer veel verse sporen. Al lopend over dat betonpad, voor de tweede keer een grote plons, watergeluid en, helaas zeer slecht te zien, een hert wat het water uitkomt aan de overkant. Daarnaast tot tweemaal toe wegspringende herten gehoord die vlak bij ons wegsprongen. Daar ook genoeg plaatsen waar je 'in dekking; kunt.

Om het verhaal af te ronden; op ons laatste rondje door het bos 3 geweidragers goed gezien, het was toen na achten. Daar hebben we een stukje van kunnen filmen en een foto van gemaakt.
Kortom; heel veel gehoord, gezien. Genoeg sporen die signalen geven dat er veel herten in het bos zijn. Nu we weten waar de juiste plekjes zijn, hopen we de volgende keer nog meer te zien en kunnen vastleggen op een foto. En dan ook een zwemmend hert!! Vandaag totaal gezien; tussen de 20 en 30 herten. (enkele foto's volgen nog)

Wildtocht Leuvenumse bos (1) 26 sept 2009

Zaterdag 26 september 2009 was de eerste keer sinds we in Nunspeet wonen dat ik serieus het bos van Elspeet ging verkennen. Samen met m'n schoonvader vanaf de Stakenberg speeltuin het gebied ingefietst. Zodra we de oud zwolseweg op gingen gelijk ons eerste contact met een opzichter in een golfkarretje. Naast de wildervaringen bied het bos nog veel meer mogelijkheden om o.a. mooie foto's te maken. Tussendoor daarom nog wat sfeerplaatjes. (ook met dank aan m'n schoonvader).

Het geburl klonk luid en duidelijk van vrij dichtbij op verschillende plaatsen in het bos langs de Oud Zwolseweg. Al fietsend kwamen we enkele mensen tegen, waavan later bleek, enkele 'luistervinken'.

Rond 7.15 het bos in om richting het burl geluid te gaan. Helaas rond half 8 aangehouden; we waren een kwartier te vroeg in het bos. Één van de 'luistervinken' had ons het bos in zien gaan. Gelukkig geen boete maar wel een officiële waarschuwing. Boetes kunnen oplopen tot rond de 500 euro als je het wild verstoord... Da's net te gek...

Daarna het gebied rechts van de Oud Zwolseweg ingetrokken per fiets. Al vrij snel een bambi, iets verderop een deel van een roedel met ongeveer 6 hindes. Ook al was het al na 9 uur het geburl bleef doorgaan, ideaal om locaties te bepalen. Later nogmaals een roedel gezien. Dieper in het bos op een heuvel een plaatshert met 2 hindes gespot. Prachtig gezicht, stond op de 'punt' van een heuvel het gebied te observeren. Uiteindelijk ging het geburl door tot rond 10 uur.

Vlak voordat we naar huis gingen langs de Oud Zwolse weg nog een roedel gespot die een bospad overstaken. Gezien het feit dat het hert er nog achteraan moest komen kon ik mooie foto's maken. Totaal die morgen ruim 20 herten gezien. Zeker een succes voor de eerste keer!

Wil je meer foto's zien? Kijk dan op: http://picasaweb.google.nl/lanvanleeuwen/LeuvenumseBosErvaringen26Sept2009#

Bronstexcursie OostVaardersPlassen

Vandaag meegeweest met een bronstexcursie van Staatsbosbeheer in de Oostvaardersplassen bij Lelystad.

Een prachtige 'wild'excursie naar het OVP bij Lelystad. Met dank aan P. Wiegel (zie ook zijn blog;grofwild.blogspot.com) die deze excursie geregeld heeft.

Met een 'huifkar' zijn we het gebied in geweest onder leiding van een vrijwilliger van Staatsbosbeheer.

Met name het feit dat er letterlijk honderden herten te zien zijn is heel apart, maar wel erg boeiend. Naast de vele honderden herten die in dit gebied leven (2200?) kwam ook de kudde konikpaarden langs. Dat zijn er rond de 700. Ook leven er nog rond de 800 heckrunderen in het gebied. Totaal dus rond 4000 grazers, die dit gebied het open karakter laten houden.

Een groot verschil met de Veluwe is dat de herten hier op de vlakte grazen. Je ziet er daarom ook honderden lopen. Ieder plaatshert heeft een eigen stuk terrein waar hij hindes probeert heen te lokken. Geïnteresseerde hindes probeert hij vervolgens voor zichzelf te houden en gaat daarvoor desnoods de strijd aan met z'n concurrenten. Ook dat hebben we (beperkt) even gezien. Op de Veluwe trekken de herten overdags het bos in om te schuilen, hier blijven ze op de vlakte.

Het wildbeheer in dit natuurgebied is uniek voor Nederland omdat er juist bijna niets aan beheer gedaan wordt. In dit natuurgebied mag de natuur zijn gang gaan. Dat betekent dat het aanbod van voedsel bepalend is voor het aantal dieren dat er via dit natuurlijke systeem in leven kunnen blijven. Alleen echt zieke dieren worden afgeschoten. Kadavers van herten (zie ook nog te verschijnen foto) mogen blijven liggen, van de runderen en paarden (nog) niet.

Naast deze grazers ook nog een visarend, witte reiger, diverse buizerds en een vos gezien. Plus alles wat mijn oog nog ontgaan is aan kleinere vogels. Kortom een prachtige natuur / wild beleving!

Voor een foto impressie zie: http://picasaweb.google.nl/lanvanleeuwen/WebalbumWild10OktoberOVP#