Bronst?

U vraagt zich wellicht af.... Gebeurd er nog wat in het Veluwse woud? Nou we kunnen u geruststellen, er is van alles te beleven! We hebben weer vele tochten gemaakt!

Er zijn inmiddels weer heel wat tochtjes gemaakt. En jawel.. de bronsttijd is weer begonnen. Helaas zit het weer nog niet zo mee: te warm overdags en 's nachts. Maar de eerste bronsttaferelen zijn op de film vastgelegd en het is zo nu en dan ook prima te horen. De zogenaamde voorbronst is wel begonnen. Er vormen zich roedels van kaalwild met een hert (geweidrager) erbij. De grote jongens, oudere en sterke jongens laten zich nog niet zien. Ze sparen hun krachten tot ze zich niet meer kunnen inhouden en zullen dan zeker proberen de jongere herten hun roedel afhandig te maken.

Helaas beschik ik momenteel niet over een camera, deze wordt gerepareerd. Wel proberen we wat te filmen. Mocht er weer wat interessants te melden zijn, dan laten we het weten.

U wilt natuurlijk weten wanneer de zogenaamde hoogbronst is... Tja, dat is altijd lastig voorspellen. Gezien het feit dat er hier toch al wel 2,5 week wat gehoord wordt, denken we dat de hoogbronst toch wel met 1,5 tot 2 weken een feit zal zijn. Als het zo warm blijft zal het hoogstens wat minder heftig zijn, maar laten we hopen dat we mooie heldere, koude nachten krijgen met volle maan!

Tot gauw!

Hertenbronst 2012, Veluwe

Een blog over de bronst van 2012 kan natuurlijk niet achterblijven. Inclusief de zogenaamde voorbronst zijn de herten nu al 3 weken actief. Tussendoor een aantal dagen wat minder activiteit, maar op dit moment volop! Het lijkt erop dat we nu tegen de hoogbronst aanzitten.

Zo kon het gebeuren dat ik een bepaald gebied doorgefietst had, wel wat had gezien, maar vluchtig, dacht dat ik niets meer zou zien, dus was niet scherp meer... Fiets ik een bosvak uit naar de hei, staat er een enorm roedel op de hei met op de achtergrond de opgaande zon..... Uiteraard zien ze mij eerder.... Heel stom.. gemiste kans voor mooie foto's.. Dus; altijd blijven opletten! Foto volgt.

Bronst betekent voor ons een drukke periode.. Lekker vaak de natuur in, vroeg het bed uit en laat erin....
Niet alle tochten leveren evenveel ontmoetingen met herten op, maar hoe meer we richting de hoogbronst gaan, hoe meer de herten zich laten zien / fotograferen terwijl het licht is. Bronstige herten zijn in die periode toch wat 'roekelozer' en omdat er op sommige momenten erg veel mensen staan te kijken kan het lang duren voordat de bronstroedels de vlakten verlaten en de dekking opzoeken.

De bronst van 2012 is om verschillende redenen toch weer heel anders als de bronst van 2012. Het meest opvallende is dat de bronst zich dit jaar zich vooral op 1 plaats afspeelt in Elspeet. De afgelopen jaren konden we op 3 locaties genieten van het bronstspektakel. Dit jaar met name rond de 'arena van Elspeet'. Wat de oorzaak daarvan is? Zijn er mogelijk wat grotere herten afgeschoten waardoor er minder 'bronstrijpe' geweidragers zijn? Is het op andere locaties toch wat te onrustig? Dat laatste kan het geval zijn omdat er in een deel van Elspeet elke keer om zes uur 's morgens al hout wordt geoogst. Niet echt bevorderlijk voor de rust...

Op de plaats waar ik een week eerder een roedel 'miste' let ik de volgende keer uiteraard extra goed op. En ja hoor...:

Trotse houding!

Bovenstaand beeld laat goed zien wie er de baas is! Al is het geen topfoto, het beeld is duidelijk: wie maakt me wat! Dikke bronstmanen, gespierde bouw. Deze 12 / 14 ender gaat zeker een rol spelen in de bronst!

Dezelfde morgen: erg nevelig, toch een geweidrager te zien... Mooie ochtend, mooie kleuren. Maar ik hoop op meer.... Overigens in die week ook voor het eerst 'manke Nelis' gezien. Een geweidrager wat toen al mank liep. Het leek op afstand een plaatshert te zijn, maar vreemd genoeg 'joeg' hij zijn roedel een prikkeldraad over een ander weiland in en verdween zelf de tegenovergestelde richting uit. Niet echt het gedrag van een bezitterige plaatshert.

Vandaag, 22 september 2012, een hele andere bronstochtend. Nadat ik gisteravond na een receptie een groot deel van de collega's heb laten kennismaken met de bronstgeluiden op de Aardhuisweg, vanmorgen weer met een gast het bos in. Lekker vroeg, eerst nog wat plekken langs om te luisteren hoe het daar met de bronst is. Een leuke ontmoeting wil ik jullie niet onthouden. Er stak niet zo ver voor mijn auto een hert over het bos weer in. Iets verder zet ik de auto stil, stap uit en probeer een herten'blaf' na te doen. Hij reageert! Zo ging dat enkele keren heen en weer totdat er een colonne auto's met wildtoeristen arriveerde... Verder... lijkt helaas de bronst zich te beperken tot 'de Arena' in Elspeet. Wat de oorzaak is? Mogelijk zijn er wat oudere geweidragers geschoten zodat er minder concurrentie is? Stonden we eerst met ongeveer 50 mensen te luisteren en te kijken naar een bronstroedel in 'de Arena', helaas te ver weg voor een foto. Gelijk met de officiële zonsopkomsttijd via de bospaden naar de overkant gefietst. Aan de bosrand zat Piewie (van grofwild.blogspot.com en grofwildfoto.blogspot.com) te filmen.

Dit tafereel zagen we aan de overkant. Een mooi bronstroedel wat 'de Arena' niet uit durft? te trekken. Na een tijdje bleek er ook een tweede geweidrager te zijn! Dat leverde uiteindelijk wat moois op!

Tweede geweidrager nadert van links het roedel en probeert het plaatshert te imponeren door zijn gedrag, lucht en burlen. De hinden worden er wat onrustig van...
De geweidragers naderen elkaar, lopen wat om elkaar heen te draaien, zonder geluid overigens, en uiteindelijk achter elkaar.. 

Dat om elkaar heen draaien heeft niet het gewenste effect. Wat doe je dan? De beuk erin! Kletterende geweien is het gevolg. Prachtig geluid zo op de open vlakte met wat mistflarden boven het veld. Een korte maar hevige strijd, de hinden gaan er ondertussen gedeeltelijk van door, en een van de twee geweidragers neemt de benen.. Z'n bek open, afgepeigerd vlucht hij het bos in.

Een uitsnede om goed te kunnen zien wat er gebeurd. Let op de hinde rechts die er vandoor gaat...

Iets verderop stond dit kleine roedeltje te kijken... Een zeer jonge geweidrager (spitser) met enkele hinden. Afgedwaald van het grotere roedel? Een brutale jonge geweidrager die z'n kans pakt? In ieder geval waren ze erg onrustig en wisten ze niet wat ze moesten doen. Mogelijk voelden ze zich wat veilig door de nevels?

Ondanks deze mooie momenten was onze tocht nog niet voorbij. Op verschillende plaatsen was nog geburl te horen. Wegtrekkende herten die (met roedel) een rustplaats zoeken. Ze zijn toch ruim 12 uur actief geweest. De eerste geluiden worden 's avonds al om 19.30 uur gehoord, vanmorgen ging het door tot 8.00 uur. Net naast een klein paadje werden we opgeschrikt door een duidelijke burl.... Hemelsbreed op 50 meter staat een grote geweidrager in de dekking. Omringd door zijn bronstroedel burlt hij nog een paar keer en gaat dan liggen. Het hele roedel is 'opgeslokt' door de dekking van het groen.

Deze bronstbelevenissen krijgen hopelijk volgende week een vervolg! 

Afsluiting bronst 2011

Uiteraard in de afgelopen herfstvakantie nog het bos in geweest. Dachten we eerst dat de bronst wel over was, hier en daar kregen we toch wat berichten dat er nog wat bronstactiviteiten waren.
Ook hoorden we van een beheerder dat er 2 herten met de geweien vast in het prikkeldraad zaten, waarvan een hert al dood was (een zesjarig hert) en het andere hert gedood moest worden (een elfjarig hert). Waarschijnlijk zijn ze in de strijd ongemerkt in het hekwerk verstrikt geraakt.

In het donker op weg naar het bos

Afgelopen donderdagmorgen een mooie wandeltocht gemaakt met 2 andere liefhebbers. De tocht van maandag was leuk, maar 'leverde niet zoveel op',  deze tocht was vol actie!

Het was nog erg donker toen we op pad gingen. Alhoewel, met een heldere lucht, een 'kwart' maan en veel sterren is er nog best veel te zien met een gewone verrekijker. Loop je echter onder de bomen, dan is het heel donker!

Al vrij snel hoorden we geweigekletter. Altijd een indrukwekkend geluid, maar zeker als het koud en donker is met een heldere maan en twinkelende sterren. Kippenvel. Verder niets te horen, geen geburl, alleen maar gekletter.

Helaas konden we de herten zelf niet zien, ze hadden ons waarschijnlijk opgemerkt en verdwenen. Iets verder op onze tocht weer wat bijzonders; een vallende ster. Nog nooit gezien en zeker bij zo'n heldere lucht was het prachtig te zien!

Zachtjes doorgelopen en steeds goed kijken door onze kijkers of we wat zagen.. Ja hoor, daar stondt midden op het land een geweidrager. Mogelijk 1 van de 2 die net daarvoor gevochten hadden. Onhoorbaar verdween ook deze weer.

zonsopkomst

Al lopend naar een ander gebied gegaan, er waren daar de laatste dagen veel geweidragers gesignaleerd. Al snel zagen we een aantal hinden lopen, waarvan er 1 telkens waarschuwend 'blafte'. Één van ons kan dit geluid goed nadoen, dus dat ging heen en weer. Nadat we deze hinden een poos hadden geobserveerd konden we wat dichterbij komen en een lekker plekje zoeken in de houtwal. Want voor ons speelde zich een prachtig bronsttafereel af.....

In de verte een plaatshert in de schemering

Aan het einde van de wei liepen 3 bronstroedels vlak bij elkaar met daaromheen nog een loslopend ouder hert en 2 spitsers. Wat prachtig! 2 van de 3 plaatsherten vlogen elkaar in de haren! Weer het kletterende geluid, maar met dit verschil; we konden het zien! Één van de twee was duidelijk de sterkste, nadat ze een poosje op de zelfde plaats de geweien dicht boven de grond tegen elkaar lieten kletteren, duwde de linkse de ander met een aardige snelheid achteruit. Die ging er dan ook snel een eindje vandoor. Verder niets geen geluiden, geen geburl, o.i.d. En wij maar klappertanden en 'vingers blazend' zitten genieten. Wat was het koud!

Ook de 2 spitsers werden later toen het wat lichter werd weggejaagd, het loslopende hert moest zich ook uit de voeten maken. De hinden werden vaak voortgedreven door de herten. Vanuit de bosrand klonk nog wat geburl.

Heel bijzonder vond ik dit schouwspel, want er liepen toch ongeveer 50 herten in 3 roedels op een relatief klein weiland bij elkaar! Toen het echt al goed licht was trokken alle herten over dezelfde wissel de dekking in en konden wij de dekking uit.. weer verder lopen.

Onze belevenissen waren nog niet afgelopen. We wisten ongeveer waar de herten heen zouden trekken dus liepen via bospaden dat gebied verder in. We liepen op een pad wat goed aan beide zijden begroeid was. Plotseling stak er heel rustig, ongeveer 40 meter voor ons, een prachtige geweidrager over. Alsof er niets aan de hand was. Wij doken gelijk op de grond en ik probeerde m'n camera goed in te stellen. Zulke kansen krijg je namelijk niet vaak. Toen het hert het pad over was, de greppel door, bleef het rustig staan, helaas net niet goed genoeg voor mijn foto, maar wel is het grote gewei goed te zien: (lijkt een 14 of 16-ender te zijn)

Imposante geweidrager verstopt zich

Voor hem uit liepen een aantal hinden. We lagen nog te 'bibberen' van de adrenalinestoot toen we rechts van ons weer geritsel hoorden, uiteraard bleven we plat liggen. Daar kwam nummer 2 het pad op..... Gauw foto's maken, zonder het dier te verstoren... Dat valt dus niet mee... Zo dichtbij, zo'n mooie kans, maar helaas de foto's zijn niet scherp, al geven ze wel weer hoe dichtbij de herten waren, ik had nl. m'n compactcamera bij me, waar ik achteraf spijt van had..:

Overstekend wild

Ook dit was een imposante geweidrager (ws. 12-ender) met een opvallende vlek op z'n achterpartij. Hij had ons waarschijnlijk wel een beetje in de gaten en ging op een sukkeldrafje voor ons uit het pad af.... Wat was dat mooi! Zo dichtbij heb ik ze nog niet meegemaakt!

Aan het einde van onze wandeling liep er nog een reebokje en reegeit in een weiland, in de volle zon, te genieten van wat mals gras.

Een prachtige afsluiting van een bronstperiode! De komende weken even wat minder vaak naar het bos.... Eerst weer wat klussen thuis.... ;-)

Bronst 2011

Zoals ik aangaf in m'n vorige bericht begint de bronst goed op gang te komen. Dat is niet alleen hoorbaar aan de bronstgeluiden, maar ook zichtbaar aan het aantal mensen wat rondrijdt op de Veluwe. Op zich natuurlijk prachtig dat er zoveel mensen komen genieten van de bronst, maar rustig kijken is er soms niet meer bij.

Zeker het bronstgebied in Elspeet wordt steeds populairder. Gelders Landschap gaat er zelfs een wildscherm bouwen. Veel mensen in het gebied betekent ook 'overlast'. De beheerders, opzichters en vrijwilligers zijn er maar druk mee. Traditiegetrouw is de Oud Zwolseweg in deze tijd voorzien van 'verboden te parkeren' borden en je mag er niet meer stil staan. In het verleden stond er 1 lange file van mensen die daar aan het luisteren waren. Heel lastig omdat diverse wissels de weg over gaan.

Terug naar de bronst van 2011. Nadat ik vorige week al van de eerste geluiden genoten had, deze week 2 keer op pad geweest. Woensdag eerst naar het Kroondomein (zie vorige bericht). Daar 's morgens niets gemerkt van de bronst, maar in de voorbronst zijn de herten met name 's avonds laat / 's nachts actief. Pas in de hoogbronst kunnen de activiteiten nog wel eens doorgaan tot 8 / 9 uur 's morgens.

Onderweg naar het Kroondomein aan de rand van Staverden wel het eerste bronstroedel van dit seizoen kunnen fotograferen:

Niet scherp, maar even voor het sfeertje..

Vanmorgen met @grofwild / grofwild.blogspot en Henk op pad geweest. Fiets mee en toeren maar. Al vrij snel hadden we de eerste burl-geluiden te pakken. Wel wat ver weg, want we konden het gebied nog niet in. Uiteraard wachten we netjes op de zonsopgang. Zodra het tijd was zijn we het gebied verder ingetrokken. Een tijdje een geweidrager die in de dekking stond, geobserveerd.

Al pratend fietsten we over en zandpad met wat bochten. Gezellig keuvelend over ons werk, niet rekenend op een ontmoeting met wild, stonden er 3 mooie jonge geweidragers achter een houtwal op ong. 50 meter. Balen.... Door ons praten waren ze snel verdwenen. Sorry Henk....

Maar het één en ander werd later weer 'goed' gemaakt. Een mooi bronstroedel wat probeerde een drukke weg over te steken, maar uiteindelijk niet durfde. We zagen ze het eerste stuk land oversteken, wisten dat er nog een weiland voor hen lag en zijn daar gaan staan:

Leidhinde voorop en gauw oversteken! Hoeveel zouden er voorbij komen?

Liep het plaatshert eerst achteraan om z'n harem voor zich uit te jagen, nu kwam hij wat meer naar de voorhoede. Zoals je op deze foto aardig kan zien bestaat een bronstroedel uit 1 geweidrager (het plaatshert) en veel hinden met kalfjes. Tijdens deze oversteek was er geen concurrent in de buurt, daar was het ook al te licht voor. Rond een uurtje of 8. Nog steeds niet kunnen zien hoe groot dit bronstroede was.

Uiteindelijk kwam ik op een stuk of 30. Later bleek dat er een deel was dat zich had afgesplitst van het roedel. Waarschijnlijk omdat ze niet rustig over konden steken en van verschillende kanten zich 'bedreigd' voelden door mensen. Ook dit roedel ging niet verder naar links, de houtwal in om daarna over te steken. Eerst nog even een uitsnede. Jammer dat de achtergrond niet zo mooi is...

Bij deze, zo te zien, 12-ender, zijn z'n bronstmanen en donkere kleur mooi te zien. De kans is aanwezig dat deze 12-ender het nog een keer verliest van een concurrent. Zijn roedel wat vanmorgen nog tussen de 30 en 40 dieren bevatte, zal de komende weken nog wel wat kleiner worden. Af en toe worden er een paar hinden 'afgesnoept' door concurrenten.

Het is te druk op de weg die ze moeten oversteken, dus keert alles zich om en gaat er in volle vaart vandoor:

Op de laatste foto is mooi te zien dat het plaatshert moeite doet om alles bij elkaar te houden. Het lijkt dan net zo'n schotse collie die de kudde bij elkaar moet houden. Deze weken zijn zeer afmattend voor de geweidragers. Een aantal weken (met name 's avonds en s'nachts tot 's morgens zijn ze druk met hun roedel bij elkaar te houden, concurrenten op afstand te houden en in de gaten houden welke hinden 'tochtig' zijn. Al met al een afmattende tijd. Gelukkig heeft een geweidrager de maanden daarvoor juist veel voedsel getegeten en zich voorbereid op de bronsttijd.

Helaas verdween uiteindelijk het roedel. Een stuk verderop zagen we in de dekking wat hinden staan. Veel mensen zullen waarschijnlijk dit niet eens zien:

Uiteindelijk kwam uit dat deel van het gebied ook nog een groot roedel uit de dekking. Helaas vrij ver, maar met grote spoed staken deze de weilanden over om zo gauw mogelijk de grote bospercelen op te zoeken voor hun daginstand. Het plaatshert van dit roedel was te lang op 'vrijersvoeten' geweest en had nu last van de mensen die het gebied doortrekken.

Bronst 2011... Geniet ervan!

Afnemende bronst?

Donderdagavond en vanmorgen vroeg weer het bronstgebied in Elspeet opgezocht. Donderdagavond was het erg nevelig. Samen met 2 bekenden uit Nunspeet hebben we genoten van de bronst. Donderdagavond was in het door ons bezochte gebied nog redelijk wat aan bronstactiviteiten. Één van de bekenden kon prachtig een bronstgeluid namaken zodat de herten ook op ons reageerden. Mooie ervaring!

Vanmorgen weer met collega bloggers van grofwild.blogspot.com een rondje gemaakt. In vergelijking met de achterliggende dagen waren de bronstactiviteiten veel minder. De regen zal mogelijk ook een rol hebben gespeeld. Hier en daar hebben we een klein roedel gezien met een hert. Maar het lijkt erop dat we over het hoogtepunt van de bronst voorbij is.... jammer!! Een prachtige actieve tijd in de natuur komt ten einde.

Voor liefhebbers van natuur in combinatie met rust komt er weer een betere tijd aan....?!

Bronstnacht Veluwe 24 op 25 September

Voor het eerst ben ik meegeweest met de traditionele nachttocht van collegablogger en wildmaat Piwi. Piwi en Arie hebben al ongeveer 15 jaar een zeer goede traditie; tijdens de bronstperiode 1 x een hele nacht dwalen op de veluwe op zoek naar de spanning van de hertenbronst.

Wildwissels, Sonnema teveel op?

Nou dat is vannacht ook zeker gelukt!! Vrijdagavond pikte Arie me thuis op. Eerst maar eens naar de toeristenplek in Elspeet. Daar was het zoals gewoonlijk erg druk en het burlen was goed te horen. Rond half 10 naar de verzamelplek gereden waar we samen met Piwi en een aantal kennissen van hem een bronstrondje hebben gereden, dat leverde een aantal hinden en een groot hert wat langs de weg in de wei stond op. Toen de wind wat toenam was er een tijd niets meer van burlende herten te horen.

Rond half elf sloot ook Gerrit zich bij ons aan en waren we compleet. Ook weer traditiegetrouw werd er eerst een stevig bodem gelegd bij één van de Elspeetse snackbars. Rond 11 uur begon de tocht dan ook echt. Met de auto, gewoon over de openbare wegen een aantal voor ons bekende 'hotspots' langs gereden. En dat was goed raak; op verschillende plaatsen konden we met behulp van het schijnsel van de autolampen wat roedels bekijken.

Ook de boa's waren actief; ze reden druk heen en weer, tuurden met hun kijkers de weilanden over om te zien welke onverlaten er met zaklampen midden in het verboden bronstgebied rondliepen.. Spanning!!

Door het mooie heldere weer met maan, was het ook met een gewone verrekijker prima te zien. Het grote nadeel van veel nachtkijkers is dat er niets mee vergroot wordt, het beeld wordt alleen maar 'verhelderd'. Helemaal prachtig werd het toen een concurrent, bijhert, het roedel met plaatshert naderde. In de bosrand ontstond een heftig gevecht met zwaar in elkaar klappende geweien. Een deel van het roedel liep onrustig heen en weer in de weide. Een zeer indrukwekkend geluid om te horen!! '

Nachtzicht met wat 'hulplicht'

Tussendoor nog even de burlende herten van het kroondomein bij Uddel beluisterd. Ook daar weer verschillende herten, goed te horen.

Terug in het epicentrum van de Elspeetse bronst liep een voor die avond groot roedel; ruim 20 hinden met 1 hert! Arm beest, wat zal die het druk hebben om het roedel bij elkaar te houden....
Net voordat we bij Piwi's vakantiehuisje aankwamen nog een mooi roedeltje op een heideveldje, vlak langs de weg.
Rond een uur of 3 bij Piwi in zijn net aangeschafte, gezellige vakantiehuisje een uurtje zittend geslapen.. Heerlijk comfortabel....
Daarna een picknickplaats opgezocht en een gezellige bbq gehad. Midden tussen het bronstgeweld van de Veluwe... Prachtig toch?

'BBQ' met bronstgeluiden op de achtergrond

Richting het begin van de ochtend de weer actiever geworden herten opgezocht in het epicentrum van de bronst te Elspeet. Van wel 4, 5 verschillende kanten was het burlen goed te horen. Niet ver van onze plaats ontstond een bijna gevecht... Maar imperend naast elkaar oplopen was in dit geval voldoende om één van de herten te laten verdwijnen.
Toen het wat lichter begon te worden konden we vanaf onze positie 3 roedels zien lopen. Ook daar liepen 2 grote herten naast elkaar op, waarna er één verdween en zelfs werd achtervolgd door z'n uitdager. Prachtig om te zien!
Rond 7.30 het bos ingegaan (zonsopgang). Ondanks de drukte qua mensen nog een mooi redelijk groot roedel gezien. Een foto proberen te maken, maar dat viel door de snelheid en lichtomstandigheden niet mee.

Plaatshert bij ochtendgloren

Tot na 8.30 waren er nog burlende herten te horen.
Traditiegetrouw, werd de jaarlijkse bronstnacht afgesloten bij bakkertje Piet.

Het kost een nacht slaap, maar door gewoon netjes vanaf de openbare wegen / paden je ogen goed de kost te geven hebben we tijdens deze  tocht rond de 90 heren / hinden gezien, verspreid over ongeveer 7 roedels.
Een prachtige nacht. Bedankt jongens, tot volgend jaar hopen we!

2 van de 4 'wildfanaten' Al 15 jaar een illuster wildduo!

Update Bronst Veluwe 13 t/m 18 september

Deze week een heerlijke wildweek / bronstweek gehad. Naast de hieronder beschreven tocht met de vele 'bokken' nog 2 keer in het bos in Elspeet geweest.

Tijdens de eerste keer heb ik eigenlijk wel wat in de 'rats' gezeten. Ik liep namelijk in een aardedonker deel van het bos. Geen lamp bij me, dus echt niets te zien.. Wordt ik onaangenaam verrast door zwijnen die om me heen rennen met een boel gesnuif en zwaar geknor. Ze konden tot overmaat van ramp ook niet verder omdat ze tegen een zwijnkerend raster aanliepen. Ik heb met kloppend hart en al 'schoppend / schuivend' over de grond m'n tocht vervolgd..... Dat hier af en toe zwijnen liepen was mij wel bekend, maar naar ik begreep horen hier in dit gedeelte officieel geen zwijnen te lopen......

Waar ik toen voor kwam; het geburl was vanaf die plek toch nog te ver. Bij de volgende plek heb ik heerlijk, zittend op een 'afsluitboom' genoten van 5 verschillende burlende herten. Één stond op een niet al te grote afstand in de nevel zodat ik hem met verrekijker goed kon observeren. Een, naar z'n geluid te horen, oudere bok stond vlak bij me in een bosperceel. Een prachtig concert van al die verschillende burlende herten. De verschillen in 'diepte' en donkerheid van het geluid is prima te horen!!

Vanmorgen met @gerarddeweerd ook naar net genoemde plaats geweest. Lekker vroeg het bed uit om te genieten van bronstgeluiden en naar we hoopten ook bronst taferelen. Ook al kom je om 6.00 uur aan in het bos... toch zijn er al mensen zoals wij.... Tja, dat heb je op zaterdagmorgen..

Vanaf onze positie hebben we weer genoten van enkele burlende herten. Al was het minder intens als 2 avonden ervoor. Wel hebben we genoten van een paar overstekende hinden en het gesnuif, gestamp, mogelijk gerol in het water van een hert wat niet al te ver van ons in een maisperceel aan de gang was. Hij was erg onrustig, maar burlde niet. Al de andere wel burlende herten (inclusief het hert wat ik donderdagavond ook hoorde) stonden in de rand van het bos. Zeker toen het lichter begon te worden was duidelijk te zien dat de hinden wel in de weiden stonden, maar de herten niet zichtbaar waren. Pas tegen een uur of 7 kwamen enkele 'heren' het bos uit. Ze kwamen duidelijk de dames halen om in dekking te gaan. Het ene hert had een roedel van ongeveer 12 hinden en kalven, de ander maar een roedel van 5. Ze lieten elkaar met rust, het leken ook wat jongere herten.

Netjes tot 7.19 gewacht om het bos verder in te gaan (zonsopgangstijd). Bij het punt waar we moesten wachten Jan Niebeek nog kort gesproken. Hij was onderweg met enkele 'gasten' op een fietsexcursie. Hij vertelde dat hij die nacht rond 4.00 uur ook al had geluisterd... Tja dat zijn de echte!!
Toen ik vertelde over de 'bokken' die we gezien hadden, wees hij me terecht; het zijn geen bokken, maar herten. Herten en hinden dus... Niet vergeten... :-)

Nadat we het bos verder in waren getrokken zagen we een heel onrustige hinde heen en weer draven op een bospad, het weiland bij een boerderij intrekken, telkens heen en weer. Mogelijk had het verband met onze volgende ontmoeting deze ochtend; een prachtig roedel met een ouder hert. Mooi om thuis te ontdekken dat het hert het gras in z'n stangen heeft hangen, die is dus aan het 'wroeten' geweest in de grond. Imponeren is hier waarschijnlijk de reden geweest. De afstand was te ver om een goed scherp portret te maken, maar de sfeer van dit roedel is zeker vastgelegd. Geniet ervan! 

Al met al deze ochtend rond de 40 herten / hinden gezien, met name in bronstroedels, enkele zwijnen en een reebok. Volgende week volgend verslag; weer een intensieve bronstweek met veel bostochten... heerlijk!

Naast wild, geeft de natuur ook andere mooie taferelen, de paddestoelentijd is weer aangebroken:

Veluwe Bronst Bokken taferelen

Vanmorgen een heerlijke tocht gemaakt voordat ik naar het werk ben gegaan. Dit keer weer een voettocht van ongeveer 8 kilometer.

Waarschijnlijk was ik die ochtend de eerste en enigste in dat bosgebied. Tijdens het eerste (heuvelachtige) deel van de tocht kwam ik een eenzaam zwijn tegen. Toen ik de heide opliep werd ik vergezeld door een reebok, die redelijk lang, op gepaste afstand, met me mee liep. Gezellig...!

Pas aan het einde van de hei kreeg ik het eerste wild te zien waar ik met name voor kwam; bokken! Zeer waarschijnlijk weer dezelfde groep die ik daar vaker gezien heb. Een roedel bokken bij elkaar is niet echt bronstig. Toch heb ik kunnen genieten van wat voorbronst taferelen. De 2 oudere bokken hadden zich sowieso al afgezonderd van de jongere bokken, zij waren het ook die af en toe een luide burl lieten horen.

Voor mij werd deze tocht helemaal mooi toen 2 jongere bokken op een speelse manier de kracht van elkaars (gewei) testen. Met nog redelijke klappen stootten ze de geweien tegen elkaar. Prachtig om getuige van te zijn! Natuurlijk had ik m'n camera bij me, maar de afstand was te ver om scherpe foto's te kunnen maken. Om de sfeer weer te geven, toch wat plaatjes.

Op de 2de helft van de tocht kwam ik een duo hinden en later een redelijk roedel hinden met kalveren tegen. In tegenstelling tot b.v. Elspeet lopen de hinden hier nog een eind van de bokken vandaan. Dat zal vast niet lang meer duren....

Naast het wild kijken was het ook nog eens een prachtige, herfstachtige ochtend. Dit plaatje zegt genoeg:

Zaterdag hopen we weer een tocht te maken..