Kijk ook eens bij de volgende blogpost: bronst van 2011 en eerder:
2011:
http://www.wildervaringen.blogspot.nl/2011_09_01_archive.html
2010:
http://www.wildervaringen.blogspot.nl/2010_09_01_archive.html
http://www.wildervaringen.blogspot.nl/2010_10_01_archive.html
2009:
http://www.wildervaringen.blogspot.nl/2009_10_01_archive.html
Posts tonen met het label hertenbronst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hertenbronst. Alle posts tonen
woensdag 26 september 2012
zaterdag 22 oktober 2011
Afsluiting bronst 2011
Uiteraard in de afgelopen herfstvakantie nog het bos in geweest. Dachten we eerst dat de bronst wel over was, hier en daar kregen we toch wat berichten dat er nog wat bronstactiviteiten waren.
Ook hoorden we van een beheerder dat er 2 herten met de geweien vast in het prikkeldraad zaten, waarvan een hert al dood was (een zesjarig hert) en het andere hert gedood moest worden (een elfjarig hert). Waarschijnlijk zijn ze in de strijd ongemerkt in het hekwerk verstrikt geraakt.
Afgelopen donderdagmorgen een mooie wandeltocht gemaakt met 2 andere liefhebbers. De tocht van maandag was leuk, maar 'leverde niet zoveel op', deze tocht was vol actie!
Het was nog erg donker toen we op pad gingen. Alhoewel, met een heldere lucht, een 'kwart' maan en veel sterren is er nog best veel te zien met een gewone verrekijker. Loop je echter onder de bomen, dan is het heel donker!
Al vrij snel hoorden we geweigekletter. Altijd een indrukwekkend geluid, maar zeker als het koud en donker is met een heldere maan en twinkelende sterren. Kippenvel. Verder niets te horen, geen geburl, alleen maar gekletter.
Helaas konden we de herten zelf niet zien, ze hadden ons waarschijnlijk opgemerkt en verdwenen. Iets verder op onze tocht weer wat bijzonders; een vallende ster. Nog nooit gezien en zeker bij zo'n heldere lucht was het prachtig te zien!
Zachtjes doorgelopen en steeds goed kijken door onze kijkers of we wat zagen.. Ja hoor, daar stondt midden op het land een geweidrager. Mogelijk 1 van de 2 die net daarvoor gevochten hadden. Onhoorbaar verdween ook deze weer.
Al lopend naar een ander gebied gegaan, er waren daar de laatste dagen veel geweidragers gesignaleerd. Al snel zagen we een aantal hinden lopen, waarvan er 1 telkens waarschuwend 'blafte'. Één van ons kan dit geluid goed nadoen, dus dat ging heen en weer. Nadat we deze hinden een poos hadden geobserveerd konden we wat dichterbij komen en een lekker plekje zoeken in de houtwal. Want voor ons speelde zich een prachtig bronsttafereel af.....
Aan het einde van de wei liepen 3 bronstroedels vlak bij elkaar met daaromheen nog een loslopend ouder hert en 2 spitsers. Wat prachtig! 2 van de 3 plaatsherten vlogen elkaar in de haren! Weer het kletterende geluid, maar met dit verschil; we konden het zien! Één van de twee was duidelijk de sterkste, nadat ze een poosje op de zelfde plaats de geweien dicht boven de grond tegen elkaar lieten kletteren, duwde de linkse de ander met een aardige snelheid achteruit. Die ging er dan ook snel een eindje vandoor. Verder niets geen geluiden, geen geburl, o.i.d. En wij maar klappertanden en 'vingers blazend' zitten genieten. Wat was het koud!
Ook de 2 spitsers werden later toen het wat lichter werd weggejaagd, het loslopende hert moest zich ook uit de voeten maken. De hinden werden vaak voortgedreven door de herten. Vanuit de bosrand klonk nog wat geburl.
Heel bijzonder vond ik dit schouwspel, want er liepen toch ongeveer 50 herten in 3 roedels op een relatief klein weiland bij elkaar! Toen het echt al goed licht was trokken alle herten over dezelfde wissel de dekking in en konden wij de dekking uit.. weer verder lopen.
Onze belevenissen waren nog niet afgelopen. We wisten ongeveer waar de herten heen zouden trekken dus liepen via bospaden dat gebied verder in. We liepen op een pad wat goed aan beide zijden begroeid was. Plotseling stak er heel rustig, ongeveer 40 meter voor ons, een prachtige geweidrager over. Alsof er niets aan de hand was. Wij doken gelijk op de grond en ik probeerde m'n camera goed in te stellen. Zulke kansen krijg je namelijk niet vaak. Toen het hert het pad over was, de greppel door, bleef het rustig staan, helaas net niet goed genoeg voor mijn foto, maar wel is het grote gewei goed te zien: (lijkt een 14 of 16-ender te zijn)
Voor hem uit liepen een aantal hinden. We lagen nog te 'bibberen' van de adrenalinestoot toen we rechts van ons weer geritsel hoorden, uiteraard bleven we plat liggen. Daar kwam nummer 2 het pad op..... Gauw foto's maken, zonder het dier te verstoren... Dat valt dus niet mee... Zo dichtbij, zo'n mooie kans, maar helaas de foto's zijn niet scherp, al geven ze wel weer hoe dichtbij de herten waren, ik had nl. m'n compactcamera bij me, waar ik achteraf spijt van had..:
Ook dit was een imposante geweidrager (ws. 12-ender) met een opvallende vlek op z'n achterpartij. Hij had ons waarschijnlijk wel een beetje in de gaten en ging op een sukkeldrafje voor ons uit het pad af.... Wat was dat mooi! Zo dichtbij heb ik ze nog niet meegemaakt!
Aan het einde van onze wandeling liep er nog een reebokje en reegeit in een weiland, in de volle zon, te genieten van wat mals gras.
Een prachtige afsluiting van een bronstperiode! De komende weken even wat minder vaak naar het bos.... Eerst weer wat klussen thuis.... ;-)
Ook hoorden we van een beheerder dat er 2 herten met de geweien vast in het prikkeldraad zaten, waarvan een hert al dood was (een zesjarig hert) en het andere hert gedood moest worden (een elfjarig hert). Waarschijnlijk zijn ze in de strijd ongemerkt in het hekwerk verstrikt geraakt.
 |
| In het donker op weg naar het bos |
Het was nog erg donker toen we op pad gingen. Alhoewel, met een heldere lucht, een 'kwart' maan en veel sterren is er nog best veel te zien met een gewone verrekijker. Loop je echter onder de bomen, dan is het heel donker!
Al vrij snel hoorden we geweigekletter. Altijd een indrukwekkend geluid, maar zeker als het koud en donker is met een heldere maan en twinkelende sterren. Kippenvel. Verder niets te horen, geen geburl, alleen maar gekletter.
Helaas konden we de herten zelf niet zien, ze hadden ons waarschijnlijk opgemerkt en verdwenen. Iets verder op onze tocht weer wat bijzonders; een vallende ster. Nog nooit gezien en zeker bij zo'n heldere lucht was het prachtig te zien!
Zachtjes doorgelopen en steeds goed kijken door onze kijkers of we wat zagen.. Ja hoor, daar stondt midden op het land een geweidrager. Mogelijk 1 van de 2 die net daarvoor gevochten hadden. Onhoorbaar verdween ook deze weer.
 |
| zonsopkomst |
Al lopend naar een ander gebied gegaan, er waren daar de laatste dagen veel geweidragers gesignaleerd. Al snel zagen we een aantal hinden lopen, waarvan er 1 telkens waarschuwend 'blafte'. Één van ons kan dit geluid goed nadoen, dus dat ging heen en weer. Nadat we deze hinden een poos hadden geobserveerd konden we wat dichterbij komen en een lekker plekje zoeken in de houtwal. Want voor ons speelde zich een prachtig bronsttafereel af.....
 |
| In de verte een plaatshert in de schemering |
Aan het einde van de wei liepen 3 bronstroedels vlak bij elkaar met daaromheen nog een loslopend ouder hert en 2 spitsers. Wat prachtig! 2 van de 3 plaatsherten vlogen elkaar in de haren! Weer het kletterende geluid, maar met dit verschil; we konden het zien! Één van de twee was duidelijk de sterkste, nadat ze een poosje op de zelfde plaats de geweien dicht boven de grond tegen elkaar lieten kletteren, duwde de linkse de ander met een aardige snelheid achteruit. Die ging er dan ook snel een eindje vandoor. Verder niets geen geluiden, geen geburl, o.i.d. En wij maar klappertanden en 'vingers blazend' zitten genieten. Wat was het koud!
Ook de 2 spitsers werden later toen het wat lichter werd weggejaagd, het loslopende hert moest zich ook uit de voeten maken. De hinden werden vaak voortgedreven door de herten. Vanuit de bosrand klonk nog wat geburl.
Heel bijzonder vond ik dit schouwspel, want er liepen toch ongeveer 50 herten in 3 roedels op een relatief klein weiland bij elkaar! Toen het echt al goed licht was trokken alle herten over dezelfde wissel de dekking in en konden wij de dekking uit.. weer verder lopen.
Onze belevenissen waren nog niet afgelopen. We wisten ongeveer waar de herten heen zouden trekken dus liepen via bospaden dat gebied verder in. We liepen op een pad wat goed aan beide zijden begroeid was. Plotseling stak er heel rustig, ongeveer 40 meter voor ons, een prachtige geweidrager over. Alsof er niets aan de hand was. Wij doken gelijk op de grond en ik probeerde m'n camera goed in te stellen. Zulke kansen krijg je namelijk niet vaak. Toen het hert het pad over was, de greppel door, bleef het rustig staan, helaas net niet goed genoeg voor mijn foto, maar wel is het grote gewei goed te zien: (lijkt een 14 of 16-ender te zijn)
 |
| Imposante geweidrager verstopt zich |
 |
| Overstekend wild |
Aan het einde van onze wandeling liep er nog een reebokje en reegeit in een weiland, in de volle zon, te genieten van wat mals gras.
Een prachtige afsluiting van een bronstperiode! De komende weken even wat minder vaak naar het bos.... Eerst weer wat klussen thuis.... ;-)
maandag 26 september 2011
Bronst 2011 vervolg
De laatste dagen zoveel als mogelijk genoten van de bronst. Helaas kon ik vrijdagavond niet mee met de bronsttocht van @grofwild; http://www.grofwild.blogspot.com/, had die avond/nacht een nachtje vissen met m'n zwagers op de randmeren. Was ook erg gezellig.
De bronst is in volle gang. Of het nu de zogenaamde 10 dagen van de hoogbronst is kan ik niet zo goed beoordelen. Als ik de geluiden hoor, zou ik het gaan denken, maar zie ik de bronstroedels van dit moment, dan twijfel ik. Vele roedels zijn / waren nog rond de 20 stuks. Vandaag zag ik pas voor het eerst wat kleinere roedels van rond de 10, vaker te zien als de bronst verder is. Andere herten 'snoepen' wat hindes van de grotere roedels af.
Omdat ik vrijdagavond niet meekon en ik toch wel weer een echte bronstnacht wilde maken, vanmorgen om 03.00 uur vertrokken. Kon vandaag omdat ik vrij had.
Op de Aardhuisweg eerst maar eens genoten van de galmende bronstroep van diverse herten. Van heel diep en zwaar tot wat lichtere geluiden. In je eentje is toch wat minder gezellig en ook wat spannender. Ik schrok wat van gekraak en geritsel voor me, in de berm van de weg, er liep een hert langs. Verderop hoorde ik een hert met z'n gewei door de hei / takken slaan.
Daarna weer wat plekken in Elspeet af gegaan. Op de bekende plaatsen veel gehoord. Een tijdlang naast een maisveld gezeten waar, te horen aan het geluid, zo'n 6 a 7 herten actief waren met daaromheen in het gebied nog veel meer herten. Ik zag niets, maar kon alles goed horen. Gedraaf door het mais, gesnuif, geburl, geweien die door het mais heen slaan, enz. Rond 05.00 uur kreeg ik gezelschap van wat meer mensen. Maar omdat ik zo goed verborgen zat, stonden ze op 5 meter naast me, maar hadden niets door.
Op een andere plaats, randje Staverden stond ik tussen 2 weilanden in waar aan beide zijden herten liepen. Links een plaatshert met roedel wat ik door de mistnevels kon zien, rechts wat jongere geweidragers. Terwijl ik stond te luisteren /kijken schrok ik nog enorm omdat een van de jongere herten in volle vaart naar de rand van het weiland kwam rennen waar ik stond. Met wat trillende benen een paar stappen acheruit naar m'n auto gezet. Je weet maar nooit....! Je hoort soms verhalen!
Gelukkig liep het goed af en maakten de jonge heren zich weer uit de voeten. Helaas geen gevecht met het oudere hert.
Rond 06.30 uur ben ik samen met 2 andere wildliefhebbers per fiets op pad gegaan. We trokken een gebied in waar we niet zo vaak komen. Juist door dat gebied trekt een deel van de hertenpopulatie van de bronstgebieden naar de daginstanden. De roedels trekken dan van bosvak naar bosvak wat liefhebbers de gelegenheid geeft om ze te kunnen zien. Dat lukte ons ook, zo rond 9 uur, het was nog wat nevelig, maar de zon liet zich ook goed zien, zagen we dit:
Dit roedeltje liep al in de rand van het bosvak en kwam in de benen toen wij naderden. Dan is de kans dat ze overgaan. En ja hoor.. Mooi om te zien hoe de geweidrager zijn roedel voor zich uitdrijft....
Prachtig zo'n krachtig beest. In topconditie door de voorbereidende tijd die ze nemen voor de bronst. Ze moeten dan reserves opbouwen die ze in de bronstperiode compleet opmaken in de strijd om de vrouwen en het bij elkaar houden van hun roedel. Vandaar dat de roedels dan vaak wat kleiner worden omdat ze niet alle hinden in hun 'harem' kunnen houden.
In het bos zagen we weer wat hinden. Waar hindes zijn, zijn ook geweidragers in deze tijd. Helaas voor ons toch niet.. Al was dit ook wel een mooi gezicht. Rustig stapt deze hinde het pad over en verdwijnt in het bosvak. Ze ziet verderop 3 liggende groen/bruine figuren met fototoestellen, maar trekt er zich niet zoveel van aan....
Niet superscherp, maar wel een mooi plaatje. Het waren 2 loslopende hinden, waarschijnlijk moeder met een kalf, maar wel vreemd, er volgde verder geen roedel.
Het is heel druk in de bossen rond Elspeet in deze tijd, jammer, ik heb het idee dat daarom het wild ook eerder de dekking intrekt. Vorig jaar kon ik rond 08.00 uur nog prima foto's maken van roedels in de landbouw enclave van Elspeet. Als nu het tijdstip van de officiele zonsopkomst aanbreekt, trekken 'tientallen' mensen het gebied in, net de koopgoot!
Mogelijk dat er ook wat mensen zijn geweest die zich vergisten in de hoogte van de toegangspoort naar de parkeerplaats van Staverden. Hopelijk is het geen vandalisme:
De bronst is in volle gang. Of het nu de zogenaamde 10 dagen van de hoogbronst is kan ik niet zo goed beoordelen. Als ik de geluiden hoor, zou ik het gaan denken, maar zie ik de bronstroedels van dit moment, dan twijfel ik. Vele roedels zijn / waren nog rond de 20 stuks. Vandaag zag ik pas voor het eerst wat kleinere roedels van rond de 10, vaker te zien als de bronst verder is. Andere herten 'snoepen' wat hindes van de grotere roedels af.
Omdat ik vrijdagavond niet meekon en ik toch wel weer een echte bronstnacht wilde maken, vanmorgen om 03.00 uur vertrokken. Kon vandaag omdat ik vrij had.
Op de Aardhuisweg eerst maar eens genoten van de galmende bronstroep van diverse herten. Van heel diep en zwaar tot wat lichtere geluiden. In je eentje is toch wat minder gezellig en ook wat spannender. Ik schrok wat van gekraak en geritsel voor me, in de berm van de weg, er liep een hert langs. Verderop hoorde ik een hert met z'n gewei door de hei / takken slaan.
Daarna weer wat plekken in Elspeet af gegaan. Op de bekende plaatsen veel gehoord. Een tijdlang naast een maisveld gezeten waar, te horen aan het geluid, zo'n 6 a 7 herten actief waren met daaromheen in het gebied nog veel meer herten. Ik zag niets, maar kon alles goed horen. Gedraaf door het mais, gesnuif, geburl, geweien die door het mais heen slaan, enz. Rond 05.00 uur kreeg ik gezelschap van wat meer mensen. Maar omdat ik zo goed verborgen zat, stonden ze op 5 meter naast me, maar hadden niets door.
Op een andere plaats, randje Staverden stond ik tussen 2 weilanden in waar aan beide zijden herten liepen. Links een plaatshert met roedel wat ik door de mistnevels kon zien, rechts wat jongere geweidragers. Terwijl ik stond te luisteren /kijken schrok ik nog enorm omdat een van de jongere herten in volle vaart naar de rand van het weiland kwam rennen waar ik stond. Met wat trillende benen een paar stappen acheruit naar m'n auto gezet. Je weet maar nooit....! Je hoort soms verhalen!
Gelukkig liep het goed af en maakten de jonge heren zich weer uit de voeten. Helaas geen gevecht met het oudere hert.
Rond 06.30 uur ben ik samen met 2 andere wildliefhebbers per fiets op pad gegaan. We trokken een gebied in waar we niet zo vaak komen. Juist door dat gebied trekt een deel van de hertenpopulatie van de bronstgebieden naar de daginstanden. De roedels trekken dan van bosvak naar bosvak wat liefhebbers de gelegenheid geeft om ze te kunnen zien. Dat lukte ons ook, zo rond 9 uur, het was nog wat nevelig, maar de zon liet zich ook goed zien, zagen we dit:
 |
| Zo zie je niets... alleen een andere wildliefhebber |
 |
| En zo drijft een geweidrager zijn roedel de brandgang over... |
 |
| Aan twee kanten mensen, maar toch verder gaan.. |
 |
| Een uitsnede. Toch een kapitaal hert, lijkt een 14-ender. |
In het bos zagen we weer wat hinden. Waar hindes zijn, zijn ook geweidragers in deze tijd. Helaas voor ons toch niet.. Al was dit ook wel een mooi gezicht. Rustig stapt deze hinde het pad over en verdwijnt in het bosvak. Ze ziet verderop 3 liggende groen/bruine figuren met fototoestellen, maar trekt er zich niet zoveel van aan....
Het is heel druk in de bossen rond Elspeet in deze tijd, jammer, ik heb het idee dat daarom het wild ook eerder de dekking intrekt. Vorig jaar kon ik rond 08.00 uur nog prima foto's maken van roedels in de landbouw enclave van Elspeet. Als nu het tijdstip van de officiele zonsopkomst aanbreekt, trekken 'tientallen' mensen het gebied in, net de koopgoot!
Mogelijk dat er ook wat mensen zijn geweest die zich vergisten in de hoogte van de toegangspoort naar de parkeerplaats van Staverden. Hopelijk is het geen vandalisme:
Morgenavond met gids naar de brons op 'de Dellen' bij Epe. Nog nooit geweest, dus ben benieuwd wat er loopt. Rond Elspeet lopen rond de 400 herten, 200 teveel, het schijnt dat er in dat gebied nog meer lopen. Dat beloofd wat!
zaterdag 2 oktober 2010
Afnemende bronst?
Donderdagavond en vanmorgen vroeg weer het bronstgebied in Elspeet opgezocht. Donderdagavond was het erg nevelig. Samen met 2 bekenden uit Nunspeet hebben we genoten van de bronst. Donderdagavond was in het door ons bezochte gebied nog redelijk wat aan bronstactiviteiten. Één van de bekenden kon prachtig een bronstgeluid namaken zodat de herten ook op ons reageerden. Mooie ervaring!
Vanmorgen weer met collega bloggers van grofwild.blogspot.com een rondje gemaakt. In vergelijking met de achterliggende dagen waren de bronstactiviteiten veel minder. De regen zal mogelijk ook een rol hebben gespeeld. Hier en daar hebben we een klein roedel gezien met een hert. Maar het lijkt erop dat we over het hoogtepunt van de bronst voorbij is.... jammer!! Een prachtige actieve tijd in de natuur komt ten einde.
Voor liefhebbers van natuur in combinatie met rust komt er weer een betere tijd aan....?!
Vanmorgen weer met collega bloggers van grofwild.blogspot.com een rondje gemaakt. In vergelijking met de achterliggende dagen waren de bronstactiviteiten veel minder. De regen zal mogelijk ook een rol hebben gespeeld. Hier en daar hebben we een klein roedel gezien met een hert. Maar het lijkt erop dat we over het hoogtepunt van de bronst voorbij is.... jammer!! Een prachtige actieve tijd in de natuur komt ten einde.
Voor liefhebbers van natuur in combinatie met rust komt er weer een betere tijd aan....?!
zaterdag 28 augustus 2010
update bronsttijd en wat plaatjes OVP
In Elspeet lijken de eerste voor bronstroedels al te ontstaan. Gisteravond bij de Veenweg een roedeltje met een redelijk jonge geweidrager gezien. Mensen die er stonden vertelden dat er in die week weer 100! herten gezien waren. Helaas gisteravond niet, veel te druk, het roedel wat traditiegetrouw het mais uit zou moeten komen ging vanwege de drukte weer terug. Daarna was het te donker en duurde het te lang voor de kinderen om nog langer te wachten.
Vanavond nog even langs de OVP voordat ik naar een verjaardag ging. Een paar sfeerplaatjes;
Toch wel heel bijzonder hoeveel edelherten je kunt zien vanaf de praambult. Wel viel het me op dat het met name hinden en kalfjes waren. Waar de bokken zijn?
Ook de heckrunderen waren onrustig; er werd hier en daar 'gevochten' en de hele kudde was in beweging.
Vanavond nog even langs de OVP voordat ik naar een verjaardag ging. Een paar sfeerplaatjes;
Toch wel heel bijzonder hoeveel edelherten je kunt zien vanaf de praambult. Wel viel het me op dat het met name hinden en kalfjes waren. Waar de bokken zijn?
Ook de heckrunderen waren onrustig; er werd hier en daar 'gevochten' en de hele kudde was in beweging.
Abonneren op:
Reacties (Atom)