Stand van zaken: Bronst 2015

Jawel....! Het is weer wat begonnen!!!
We beginnen maar met een filmpje  met 2 jongere bronstherten in het Kroondomein, let op de bronstmanen!!

 

(als dit niet werkt, kijk dan via: https://www.youtube.com/watch?v=ppSPfsoyJWA, dit is een niet bewerkte opname).

Ondertussen zijn we een week verder en ligt onze 1ste bronstnacht weer achter ons. Met o.a. grofwild.blogspot.com en Arie hebben we een nacht genoten van de Veluwse bronst. Uiteraard in de vrije wildbaan. Gelukkig was het vrij helder en konden we met onze gewone verrekijker nog heel wat zien.

Duidelijk is wel dat de hoogbronst nog niet begonnen is. Echter stonden alle, bij ons bekende, weilanden vol met roedels herten. Opgeteld zouden dat er wel eens 125 - 150 geweest kunnen zijn.
Meestal hetzelfde beeld: het kaalwild, oudere en jongere hinden in het weiland én het plaatshert aan de rand van de dekking net in het bos, net op het weiland. Er werd soms redelijk geburreld, maar nog niet het echte aanhoudende burrelen, uren lang door wat je tijdens de hoogbronst wel hebt. Op een mooie windstille nacht kun je dan soms 12 verschillende herten horen! Je begrijpt: kippenvel!

Dat het geen hoogbronst is, is met name te merken aan het feit dat de plaatsherten nog niet echt veel achter de dames aandrijven /  flemen. Ze sparen hun krachten nog voor de hoogbronst. Dit heeft o.a. te maken met de temperatuur. Het is nog steeds niet echt koud, al was het vannacht vrij helder. Daarnaast is het de laatste weken vrij 'onrustig' in de natuur: veel regen en wind wat ook niet bevorderlijk is. Maar het belangrijkste zal toch zijn: de dames zijn nog niet 'tochtig'.
Ook dit keer weer heerlijk genoten van een kampvuurtje en culinaire hoogstandjes van Arie, ter plekke bereidt op een brandertje. Naast de mooie ontmoetingen met het vele wild, o.a. een kapitale geweidrager pal aan de weg, ook nog gezellige ontmoetingen met mede-wildliefhebbers.
Tot slot wat bronsttaferelen van de afgelopen week:

(als de video niet werkt, kijk dan via: https://www.youtube.com/watch?v=3lNjUXjemeE), origineel, niet bewerkt beeld) 

als de video niet werkt, kijk dan via: https://www.youtube.com/watch?v=5veQ06vXTe4), origineel, niet bewerkt beeld) 

Zelfde roedel, nu met wat gedrijf en geburl van het plaatshert:



Kortom: een mooie nacht, op naar de volgende!

Nog wat nachtkijkerbeelden van vorig jaar: https://www.youtube.com/watch?v=Wvy036xtOT0

Hoe is het?

Lang geleden dat ik hier iets gepost heb...
Betekent niet ik tussen oktober 2013 en nu niet het bos in ben geweest! In tegendeel, ik ga tegenwoordig vrij consequent om de week het bos in...
En toch... geen blog...?!
Inderdaad, eigenlijk omdat er niet heel veel te melden was en ook niet omdat er geen mooie beelden te delen waren...

De wintertijd betekent een rustige tijd in het bos, rustig met bezoekers (heerlijk!) en rustig wat betreft de wildbeleving. De dieren houden zich rustig om energie te besparen.
Toch heel wat mooie dingen gezien en/of meegemaakt. Diverse keren zeer dichtbij geweidragers gezien, mooie vondsten gedaan (schedeltje ree, afgevreten geweistang, enkele lopers van een hert.....!!, een kaak, enz...) Nog even en we kunnen een compleet hert in elkaar zetten...:-)

Ook neem ik m'n grote spiegelreflex steeds minder vaak mee en maak steeds meer foto's met m'n telefoon (al deze foto's in deze blog) of probeer het e.e.a. te filmen.

Kortom; wat minder actief op de blog, maar zeker niet minder actief het bos in. Zodra we weer beelden hebben van bijzondere ontmoetingen of beelden die nog niet eerder gepost zijn, melden we ons weer!

Daarnaast ook mooie ontmoetingen met mensen... Even binnen kijken:

 Ook nog wat andere gebieden bezocht, o.a. weer de eendenkooi in Waardenburg met een prachtige winterse zonsopkomst...!

 Zandverstuiving blijft boeien!

Ik ben trouwens nog op zoek naar historische informatie over het landgoed Leuvenum, het landgoed waar we veel rondzwerven. Er is inmiddels een prachtig boek over Staverden, nu Leuvenum nog. Temeer omdat de freule deze week is overleden waardoor het grote huis nu leeg komt te staan. Opgeteld bij het feit dat Leuvenum samen met Staverden toch wel onze favoriete bestemming is, prikkelt dat me om meer te weten te komen over de historische gronden waar ik overheen zwerf! Een klein voorproefje is te vinden op: http://www.genealogieonline.nl/stamboom-velthuis-delissen/I8749.php

We hopen tot een volgende keer!

Juni in het bos: hertenkalfjes! Maar ook: oog in oog met zwijnen...

Deze week toch maar weer eens echt vroeg het bos in..! Betekent om vier uur bed uit....: snel aankleden, ingepakte tas meenemen, en starten met een rondje auto.

Dat levert al snel de eerste herten op, een net voor de auto overstekende das, reewild en veel herten. Maar het is nog te schemerig om goede foto's te maken, enkele staan in m'n vorige bericht.

Zo gauw m'n klokje het officieel  toelaat, parkeer ik m'n auto en fiets het gebied in. Als eerste op zoek naar 'mijn' zes geweidragers. Helaas, de weide is leeg. Dan snel even naar een moerassig stukje met veel 'moerasgras', een dikke wissel, maar geen roodwild. Wat wel: een das en een vos, ook mooi!

Dan maar weer terug, waar heen? De keuze is altijd lastig, Staverden, Leuvenum of achter het Rode Koper?
Vaak maak ik een 'vertrouwde' keuze, zoals nu. Maar dan nog: via welke paden ga ik het gebied doorkruisen?

In de eerste weiden geen roodwild, maar wel reewild. Mooi dieprood/ bruin op een net gemaaid weiland met het gras in 'wiersen'.
Snel verder: spring bijna van schrik van m'n fiets af, want op korte afstand, weliswaar in dekking: zwijnen. Prachtig warm licht schijnt door bomen en varens. Op de knieën, camera's in de aanslag en hopen dat ze dichterbij komen... Ja hoor, deze zijn wel erg nieuwsgierig!

Ik heb wel eens eerder aangegeven dat het makkelijker is om een hert te fotograferen dan een zwijn.. Tot vandaag dan... Voor mij voor het eerst dat ik van zo dichtbij een zwijn op de foto kon zetten. Het groen speelde me wat parten, maar geeft ook weer een mooie sfeer samen met het warme, vroege, zonlicht. Genieten!

Ook mooi... ontbijten met uitzicht op duizenden waterdruppeltjes....:

De zwijnen verdwenen, de tocht werd voortgezet. Lange tijd niets te zien. Of toch wel...? 'Iemand' bleef voor mij uit fietsen.. Was ik toch niet alleen..

 

Het nadeel van fietsen, wat soms ook een voordeel is, zijn de onverwachtse ontmoetingen. Je fietst een bocht om en.... je ziet een roedel kaalwild. Het roedel trekt verder de dekking in en ik vervolg mijn weg. Tot ik links in een wat donker gedeelte van het bos het roedel weer ontwaar... De hinden zijn niet van mijn komst gediend en springen een raster over. Detail; het raster is keurig 'omzoomd' door de vrijwilligers van de 'rasterploeg' van de Vereniging het Edelhert.

Met een schok realiseerde ik me dat er drie wel erg kleine herten bij liepen: KALFJES! Zij konden met geen mogelijkheid ook dat raster over. Wat een mooie ranke beestjes, helemaal een mini Edelhert! Het was wat donker onder de bomen, maar wat een sfeertje!!! De afstand tussen mij en de kalfjes was vrij groot, maar met de telelens lukte het aardig.

Voor de zekerheid de opzichter een sms gestuurd dat er wat kalfjes gescheiden waren van hun moeder, al geeft dat normaal gesproken geen problemen, dat gebeurd vaker.

Gelijk, na de tocht één van de foto's naar de krant gestuurd... en ja hoor, hij werd die dag geplaatst! Altijd leuk!

 

Die toch al mooie dag afgesloten met de tweede zwartwild telavond. Dit keer geen hoogzit, maar een grondzit. Was ook weer genieten met een heerlijk avondzonnetje recht in ons gezicht en dit uitzicht:

 

Voorlopig doen we weer even rustig aan.... :-) Dan op zoek naar mooie gestreepte biggetjes... Er zijn er nog niet veel...! Of op zoek naar een piepklein reekalfje...! MAAR: altijd vanaf gepaste afstand en zonder bewuste verstoring!!! 



Wintertochten 2012/2013

Winter? Wat is dat? Tja, al is het weer enkele weken geleden dat ik deze foto's maakte, maar er heeft ook in Nederland toch echt een mooi pak sneeuw gelegen! In december heb ik onderstaande fietstocht gemaakt. Een heerlijke fietstocht om het gebied achter 'het Roode Koper' in Elspeet verder te verkennen. Het idee was om tot het Beekhuizerzand te fietsen en dan gelijk het gebied rond het nieuwe ecoduct Hulshorst over de A28 te verkennen. Dat liep helaas iets anders... 

Ondanks een mountainbike was het heel zwaar, soms onmogelijk, om te fietsen. Grote delen van de tocht moest ik lopen..

Maar... Wat is het genieten in een 'verstild' wit bos! Het grootste deel van de tocht ben ik geen mens tegen gekomen... Heerlijk! Ik had het een en ander aan sporen / wissels verwacht, maar dat viel nogal tegen. Bijna geen spoor gezien!

Al kom je dan geen wild tegen, een wit bos geeft genoeg mooie plaatjes om de camera tevoorschijn te halen. Een deel van de foto's van dit bericht zijn gemaakt met de telefoon...

 Stillevens.....

Helaas had ik geen tijd meer om verder het gebied door te trekken om naar het ecoduct te gaan. Dat was toch nog wat te ver...

Uiteraard heb ik dat op een later  tijdstip nog wel goed gemaakt:
Al was het vakantie, toch niet zoveel tijd vrij kunnen maken om weer het bos in te trekken. Maar... het kwam er toch nog van... Hoog tijd om de omgeving van het ecoduct Hulshorst te verkennen. Vele artikelen zijn er al over geschreven, maar zelf had ik er alleen nog maar onderdoor gereden.

Uiteraard goed gekeken of er in de buurt van de toegang (Hulshorstkant), voorzover dat kan en mag, sporen te vinden waren. Er liepen er wel wat, maar niet van die 30 waar in de krant over geschreven werd. Opvallend dat het gebied  tussen de zandverstuiving en de toegang tot het ecoduct helemaal niet diep is. Betekent dat er maar een 'smalle' strook is waar geen mensen mogen komen. Paden zijn verlegd door simpelweg er een boom overheen te laten vallen.
Bovenstaande prent lijkt erop die die van een hert, maar de afdruk van z'n sporen lijken wat ver uit elkaar te staan en redelijk diep in verhouding tot de afdruk van z'n hoef.

Niet te missen op het Hulshorsterzand is dit gedenkteken. Helaas is de 'muntjesmaakmachine' kapot...

Zomaar wat mos aan de rand van de zandverstuiving. Ook wel apart; er zijn delen die heel erg vochtig zijn aan de rand van de zandverstuiving. Niet direct iets wat je verwacht bij een zandverstuiving..

Zo'n zandverstuiving is ook wel weer makkelijk om sporen / prenten te zoeken. Dit is niet te missen.

Aan de andere kant van het ecoduct, pal aan de Oudeweg in Hulshorst, heb je dit zicht op het ecoduct. Ik begrijp eerlijk gezegd niet waar de herten hier moeten blijven. Aan de ene kant een soort camping (met ongetwijfeld een hek) en aan de andere kant een weg. Niet direct aantrekkelijk om op lavei te gaan...
Maar... we zullen het gaan zien. Er zal ongetwijfeld goed gemonitoord worden of én hoeveel herten gebruik gaan maken van dit ecoduct. Laat ze maar komen!


En zaterdag 12 januari een mooie wandeling gemaakt op en om de Noorderheide:
Met de twee helften van @grofwild / grofwild.blogspot.com een mooie tocht gemaakt! Temperatuur: rond het vriespunt en een heel licht sneeuwbuitje. Heerlijke omstandigheden om een fikste tippel te maken. Onderweg naar Elspeet al diverse overstekers, dus de ochtend begon goed!

Vandaag stond de omgeving van 'de Noorderheide' op het programma. Een stuk heidegebied waar we wel eens geweest waren, maar waarvan we zeker nog niet alles gezien hadden. Bijzonder aan dit, oorspronkelijke privébezit, zijn de vele waterlopen en bassins die ooit door een rijke industrieel op zijn landgoed zijn aangelegd. Momenteel worden deze door vrijwilligers hersteld en proberen ze met 2 grondwaterpompen het effect na te bootsen. Het zorgt wel voor wat afwisseling in het landschap..

Vrij snel vanaf de parkeerplaats hadden we onze eerste 'wildontmoeting' tijdens de wandeling. In de verte, in het niet voor publiek toegangkelijke deel, liepen 7 geweidragers langs. Redelijk te zien met verrekijker, helaas te ver en te schemerig voor mijn fototoestel. Waarschijnlijk zal grofwild.blogspot.com er wel een foto plaatsen.
Niet veel verder ontdekten we deze, voor ons nog onbekende, wildkansel/  kijkscherm. Achter het kijkscherm ligt een vrij grote wildweide. Op dat moment leeg en zoals het er naar uitzag ook niet een weide die actief door het wild gebruikt wordt. Toch weer een leuke ontdekking en op loopafstand van de parkeerplaats.

Al pratend over de flora en fauna kwamen we deze bijzondere paddenstoelsoort tegen. Vorig jaar heb ik hier ook al een keer een foto van geplaatst. We noemen het maar 'pluisjeszwam'. Het lijken hele dunne haartjes, meer een soort schimmel.

 

Een deel van onze wandeling liep langs het raster van 'het Kroondomein'. Helaas staat er nog een groot deel van dit raster tussen b.v. Noorderheide en het Kroondomein. Gelukkig is er al veel verdwenen, maar delen staan er nog. Een deel van het wild trekt zich niets van zo'n raster aan. Al is dit een raster wat al het wild zou moeten tegenhouden, een wissel laat zien dat er toch wild passeert. Nader onderzoek (haren die aan het draad zijn blijven hangen) wees uit dat het reewild zou moeten zijn wat hier passeert. Betekent wel dat ze zo'n beetje met hun buik over de grond moeten kruipen om dat de afstand tussen grond en draad heel klein was!! Door het vele gebruik waren de 'prikkels' van het prikkeldraad opzij geschoven..

Even verderop hadden we een leuke ontmoeting met een jager die geluidloos door het bos liep. Geweer over de arm, kijker om de nek... op zwijnenjacht. Een leuk gesprek volgde. Ze hebben als jagers hun afschot voor dit jaar bij de zwijnen al bijna binnen. Vandaag waren ze met meerdere jagers 'voor de voet' op jacht.

Zomaar een groepje (helaas niet helemaal zichtbaar) kromgegroeide eikenbomen, in een cirkel 'geplaatst'.

Zo'n zandvlakte heeft wel goed te volgen prenten..... Jammer dat de vlakte zooo groot is!

Hertenbronst 2012, Veluwe

Een blog over de bronst van 2012 kan natuurlijk niet achterblijven. Inclusief de zogenaamde voorbronst zijn de herten nu al 3 weken actief. Tussendoor een aantal dagen wat minder activiteit, maar op dit moment volop! Het lijkt erop dat we nu tegen de hoogbronst aanzitten.

Zo kon het gebeuren dat ik een bepaald gebied doorgefietst had, wel wat had gezien, maar vluchtig, dacht dat ik niets meer zou zien, dus was niet scherp meer... Fiets ik een bosvak uit naar de hei, staat er een enorm roedel op de hei met op de achtergrond de opgaande zon..... Uiteraard zien ze mij eerder.... Heel stom.. gemiste kans voor mooie foto's.. Dus; altijd blijven opletten! Foto volgt.

Bronst betekent voor ons een drukke periode.. Lekker vaak de natuur in, vroeg het bed uit en laat erin....
Niet alle tochten leveren evenveel ontmoetingen met herten op, maar hoe meer we richting de hoogbronst gaan, hoe meer de herten zich laten zien / fotograferen terwijl het licht is. Bronstige herten zijn in die periode toch wat 'roekelozer' en omdat er op sommige momenten erg veel mensen staan te kijken kan het lang duren voordat de bronstroedels de vlakten verlaten en de dekking opzoeken.

De bronst van 2012 is om verschillende redenen toch weer heel anders als de bronst van 2012. Het meest opvallende is dat de bronst zich dit jaar zich vooral op 1 plaats afspeelt in Elspeet. De afgelopen jaren konden we op 3 locaties genieten van het bronstspektakel. Dit jaar met name rond de 'arena van Elspeet'. Wat de oorzaak daarvan is? Zijn er mogelijk wat grotere herten afgeschoten waardoor er minder 'bronstrijpe' geweidragers zijn? Is het op andere locaties toch wat te onrustig? Dat laatste kan het geval zijn omdat er in een deel van Elspeet elke keer om zes uur 's morgens al hout wordt geoogst. Niet echt bevorderlijk voor de rust...

Op de plaats waar ik een week eerder een roedel 'miste' let ik de volgende keer uiteraard extra goed op. En ja hoor...:

Trotse houding!

Bovenstaand beeld laat goed zien wie er de baas is! Al is het geen topfoto, het beeld is duidelijk: wie maakt me wat! Dikke bronstmanen, gespierde bouw. Deze 12 / 14 ender gaat zeker een rol spelen in de bronst!

Dezelfde morgen: erg nevelig, toch een geweidrager te zien... Mooie ochtend, mooie kleuren. Maar ik hoop op meer.... Overigens in die week ook voor het eerst 'manke Nelis' gezien. Een geweidrager wat toen al mank liep. Het leek op afstand een plaatshert te zijn, maar vreemd genoeg 'joeg' hij zijn roedel een prikkeldraad over een ander weiland in en verdween zelf de tegenovergestelde richting uit. Niet echt het gedrag van een bezitterige plaatshert.

Vandaag, 22 september 2012, een hele andere bronstochtend. Nadat ik gisteravond na een receptie een groot deel van de collega's heb laten kennismaken met de bronstgeluiden op de Aardhuisweg, vanmorgen weer met een gast het bos in. Lekker vroeg, eerst nog wat plekken langs om te luisteren hoe het daar met de bronst is. Een leuke ontmoeting wil ik jullie niet onthouden. Er stak niet zo ver voor mijn auto een hert over het bos weer in. Iets verder zet ik de auto stil, stap uit en probeer een herten'blaf' na te doen. Hij reageert! Zo ging dat enkele keren heen en weer totdat er een colonne auto's met wildtoeristen arriveerde... Verder... lijkt helaas de bronst zich te beperken tot 'de Arena' in Elspeet. Wat de oorzaak is? Mogelijk zijn er wat oudere geweidragers geschoten zodat er minder concurrentie is? Stonden we eerst met ongeveer 50 mensen te luisteren en te kijken naar een bronstroedel in 'de Arena', helaas te ver weg voor een foto. Gelijk met de officiële zonsopkomsttijd via de bospaden naar de overkant gefietst. Aan de bosrand zat Piewie (van grofwild.blogspot.com en grofwildfoto.blogspot.com) te filmen.

Dit tafereel zagen we aan de overkant. Een mooi bronstroedel wat 'de Arena' niet uit durft? te trekken. Na een tijdje bleek er ook een tweede geweidrager te zijn! Dat leverde uiteindelijk wat moois op!

Tweede geweidrager nadert van links het roedel en probeert het plaatshert te imponeren door zijn gedrag, lucht en burlen. De hinden worden er wat onrustig van...
De geweidragers naderen elkaar, lopen wat om elkaar heen te draaien, zonder geluid overigens, en uiteindelijk achter elkaar.. 

Dat om elkaar heen draaien heeft niet het gewenste effect. Wat doe je dan? De beuk erin! Kletterende geweien is het gevolg. Prachtig geluid zo op de open vlakte met wat mistflarden boven het veld. Een korte maar hevige strijd, de hinden gaan er ondertussen gedeeltelijk van door, en een van de twee geweidragers neemt de benen.. Z'n bek open, afgepeigerd vlucht hij het bos in.

Een uitsnede om goed te kunnen zien wat er gebeurd. Let op de hinde rechts die er vandoor gaat...

Iets verderop stond dit kleine roedeltje te kijken... Een zeer jonge geweidrager (spitser) met enkele hinden. Afgedwaald van het grotere roedel? Een brutale jonge geweidrager die z'n kans pakt? In ieder geval waren ze erg onrustig en wisten ze niet wat ze moesten doen. Mogelijk voelden ze zich wat veilig door de nevels?

Ondanks deze mooie momenten was onze tocht nog niet voorbij. Op verschillende plaatsen was nog geburl te horen. Wegtrekkende herten die (met roedel) een rustplaats zoeken. Ze zijn toch ruim 12 uur actief geweest. De eerste geluiden worden 's avonds al om 19.30 uur gehoord, vanmorgen ging het door tot 8.00 uur. Net naast een klein paadje werden we opgeschrikt door een duidelijke burl.... Hemelsbreed op 50 meter staat een grote geweidrager in de dekking. Omringd door zijn bronstroedel burlt hij nog een paar keer en gaat dan liggen. Het hele roedel is 'opgeslokt' door de dekking van het groen.

Deze bronstbelevenissen krijgen hopelijk volgende week een vervolg!