Posts tonen met het label herten kijken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label herten kijken. Alle posts tonen

zaterdag 12 januari 2013

Wintertochten 2012/2013


Winter? Wat is dat? Tja, al is het weer enkele weken geleden dat ik deze foto's maakte, maar er heeft ook in Nederland toch echt een mooi pak sneeuw gelegen! In december heb ik onderstaande fietstocht gemaakt. Een heerlijke fietstocht om het gebied achter 'het Roode Koper' in Elspeet verder te verkennen. Het idee was om tot het Beekhuizerzand te fietsen en dan gelijk het gebied rond het nieuwe ecoduct Hulshorst over de A28 te verkennen. Dat liep helaas iets anders... 
Ondanks een mountainbike was het heel zwaar, soms onmogelijk, om te fietsen. Grote delen van de tocht moest ik lopen..
Maar... Wat is het genieten in een 'verstild' wit bos! Het grootste deel van de tocht ben ik geen mens tegen gekomen... Heerlijk! Ik had het een en ander aan sporen / wissels verwacht, maar dat viel nogal tegen. Bijna geen spoor gezien!
Al kom je dan geen wild tegen, een wit bos geeft genoeg mooie plaatjes om de camera tevoorschijn te halen. Een deel van de foto's van dit bericht zijn gemaakt met de telefoon...


 Stillevens.....

Helaas had ik geen tijd meer om verder het gebied door te trekken om naar het ecoduct te gaan. Dat was toch nog wat te ver...

Uiteraard heb ik dat op een later  tijdstip nog wel goed gemaakt:
Al was het vakantie, toch niet zoveel tijd vrij kunnen maken om weer het bos in te trekken. Maar... het kwam er toch nog van... Hoog tijd om de omgeving van het ecoduct Hulshorst te verkennen. Vele artikelen zijn er al over geschreven, maar zelf had ik er alleen nog maar onderdoor gereden.
Uiteraard goed gekeken of er in de buurt van de toegang (Hulshorstkant), voorzover dat kan en mag, sporen te vinden waren. Er liepen er wel wat, maar niet van die 30 waar in de krant over geschreven werd. Opvallend dat het gebied  tussen de zandverstuiving en de toegang tot het ecoduct helemaal niet diep is. Betekent dat er maar een 'smalle' strook is waar geen mensen mogen komen. Paden zijn verlegd door simpelweg er een boom overheen te laten vallen.
Bovenstaande prent lijkt erop die die van een hert, maar de afdruk van z'n sporen lijken wat ver uit elkaar te staan en redelijk diep in verhouding tot de afdruk van z'n hoef.
Niet te missen op het Hulshorsterzand is dit gedenkteken. Helaas is de 'muntjesmaakmachine' kapot...
Zomaar wat mos aan de rand van de zandverstuiving. Ook wel apart; er zijn delen die heel erg vochtig zijn aan de rand van de zandverstuiving. Niet direct iets wat je verwacht bij een zandverstuiving..
Zo'n zandverstuiving is ook wel weer makkelijk om sporen / prenten te zoeken. Dit is niet te missen.
Aan de andere kant van het ecoduct, pal aan de Oudeweg in Hulshorst, heb je dit zicht op het ecoduct. Ik begrijp eerlijk gezegd niet waar de herten hier moeten blijven. Aan de ene kant een soort camping (met ongetwijfeld een hek) en aan de andere kant een weg. Niet direct aantrekkelijk om op lavei te gaan...
Maar... we zullen het gaan zien. Er zal ongetwijfeld goed gemonitoord worden of én hoeveel herten gebruik gaan maken van dit ecoduct. Laat ze maar komen!


En zaterdag 12 januari een mooie wandeling gemaakt op en om de Noorderheide:
Met de twee helften van @grofwild / grofwild.blogspot.com een mooie tocht gemaakt! Temperatuur: rond het vriespunt en een heel licht sneeuwbuitje. Heerlijke omstandigheden om een fikste tippel te maken. Onderweg naar Elspeet al diverse overstekers, dus de ochtend begon goed!
Vandaag stond de omgeving van 'de Noorderheide' op het programma. Een stuk heidegebied waar we wel eens geweest waren, maar waarvan we zeker nog niet alles gezien hadden. Bijzonder aan dit, oorspronkelijke privébezit, zijn de vele waterlopen en bassins die ooit door een rijke industrieel op zijn landgoed zijn aangelegd. Momenteel worden deze door vrijwilligers hersteld en proberen ze met 2 grondwaterpompen het effect na te bootsen. Het zorgt wel voor wat afwisseling in het landschap..
Vrij snel vanaf de parkeerplaats hadden we onze eerste 'wildontmoeting' tijdens de wandeling. In de verte, in het niet voor publiek toegangkelijke deel, liepen 7 geweidragers langs. Redelijk te zien met verrekijker, helaas te ver en te schemerig voor mijn fototoestel. Waarschijnlijk zal grofwild.blogspot.com er wel een foto plaatsen.
Niet veel verder ontdekten we deze, voor ons nog onbekende, wildkansel/  kijkscherm. Achter het kijkscherm ligt een vrij grote wildweide. Op dat moment leeg en zoals het er naar uitzag ook niet een weide die actief door het wild gebruikt wordt. Toch weer een leuke ontdekking en op loopafstand van de parkeerplaats.
Al pratend over de flora en fauna kwamen we deze bijzondere paddenstoelsoort tegen. Vorig jaar heb ik hier ook al een keer een foto van geplaatst. We noemen het maar 'pluisjeszwam'. Het lijken hele dunne haartjes, meer een soort schimmel.
 
Een deel van onze wandeling liep langs het raster van 'het Kroondomein'. Helaas staat er nog een groot deel van dit raster tussen b.v. Noorderheide en het Kroondomein. Gelukkig is er al veel verdwenen, maar delen staan er nog. Een deel van het wild trekt zich niets van zo'n raster aan. Al is dit een raster wat al het wild zou moeten tegenhouden, een wissel laat zien dat er toch wild passeert. Nader onderzoek (haren die aan het draad zijn blijven hangen) wees uit dat het reewild zou moeten zijn wat hier passeert. Betekent wel dat ze zo'n beetje met hun buik over de grond moeten kruipen om dat de afstand tussen grond en draad heel klein was!! Door het vele gebruik waren de 'prikkels' van het prikkeldraad opzij geschoven..
Even verderop hadden we een leuke ontmoeting met een jager die geluidloos door het bos liep. Geweer over de arm, kijker om de nek... op zwijnenjacht. Een leuk gesprek volgde. Ze hebben als jagers hun afschot voor dit jaar bij de zwijnen al bijna binnen. Vandaag waren ze met meerdere jagers 'voor de voet' op jacht.
Zomaar een groepje (helaas niet helemaal zichtbaar) kromgegroeide eikenbomen, in een cirkel 'geplaatst'.

Zo'n zandvlakte heeft wel goed te volgen prenten..... Jammer dat de vlakte zooo groot is!

woensdag 26 september 2012

Bronst Veluwe 2012 II

Bronst 2012 is nog niet afgelopen! Vanmorgen weer een fietstochtje gemaakt. Het weer zag er niet echt aanlokkelijk uit.. Het regene fors.
Op de bekende locatie bij 'de Arena' was het vrij stil. Wel wat geburl, maar veel minder dan zaterdagmorgen. De herten die we konden zien waren al vrij vroeg vertrokken, de dekking in.

Gelukkig was het ondertussen droog en officiële zonsopkomst tijd: samen met m'n reisgezel op deze morgen, het gebied ingetrokken. Al vrij snel zagen we wat op ons pad: een man die met fototoestel in de aanslag het bos 'inkeek' en een zwijn wat rustig het bospad ploegde.

De man bleek een geweidrager in 'het vizier' te hebben en het zwijn trok zich weinig van ons aan. Uiteindelijk verdwenen de geweidrager en zwijn het bos in.
Aangespoord door burlgeluiden trokken we verder. Net om de hoek waar we weer een mooi zich hadden over de weilanden stond een ree rustig te eten. Door de tegenwind bleef hij vrij lang in het weiland staan.

Verder was het rustig in het gebied wat betreft bronst en herten. Regelmatig kwamen we andere wildliefhebbers tegen. Uiteraard de locatie bezocht waar zaterdag ook een roedel zich schuilhield. Dat was nu weer het geval. Geweidrager met ... hinden verbleef in dit relatief kleine stukje groen.

Toen we een van de opzichters van het gebied tegenkwamen heb ik hem uiteraard de vraag gesteld: zijn er dit jaar meer 'bronstrijpe' geweidragers afgeschoten? De echte bronst en bronstroedels bevinden zich dit jaar maar op 1 locatie in tegenstelling tot andere jaren. Dan konden we op 3 locaties genieten van de bronst. Gemiddeld zaten de beheerders redelijk op het afschotniveau wat ze moesten halen en deels vind er nu geen afschot meer plaats vanwege de bronst. Maar er zijn niet meer geweidragers afgeschoten dan anders, dus die mogelijke verklaring valt af. Hij kon ook niet duidelijk achterhalen wat de oorzaak was.

Het was ondertussen al negen uur geweest toen wij ons laatste deel van de tocht begonnen. Ik hoopte dat we nog wat wild duidelijk zouden kunnen waarnemen zodat m'n reisgenoot met deze ervaring naar huis kon gaan.. En ja hoor... het lukte:
Net te ver weg voor een mooie, scherpe foto. Maar toch.. Nog geen imposante geweidrager, al bleek later dat deze heer ook een aantal dames om zich heen had verzameld. Één daarvan stak nadat hij verdween het pad nog over. Later ontdekte mijn reisgenoot heel scherp hetzelfde roedel in een bosvak. Geweidrager met ongeveer 10 hinden. Dat deze geweidrager mee doet met deze bronst was niet alleen te zien aan z'n roedel, maar ook aan de kleur van z'n vacht; de onderkant van z'n buik was donkerbruin/ zwart van de modder. Herten 'plassen' zich in deze tijd onder en rollen daarna lekker door de modder waardoor er een eigenaardige 'bronstlucht' ontstaat.

Onze bronstervaringen worden blew. van het weekend vervolgt!